O Mañanceiro. http://teocf.nireblog.com Wed, 01 Jul 2009 00:49:57 +0100 O Mañanceiro. http://files.nireblog.com/blogs/teocf/gravatar.gif http://teocf.nireblog.com http://nireblog.com Honduras. Leña ao mono xa http://teocf.nireblog.com/post/2009/07/01/honduras-lena-ao-mono-xa http://teocf.nireblog.com/post/2009/07/01/honduras-lena-ao-mono-xa Honduras 

Estes gorilas ao servicio dunha minoría oligarca, lle teñen moito medo a preguntarlle ao pobo. Non o admiten. Serán cabróns.

¡ Leña ao mono xa !

p_30_06_2009.jpg

Ilustración de Lacoste

 

E moitos medios do mundo en especial a CNN,manipulando e terxiversando. Estes son máis gorilas pero máis sostificados, pero non deixan de ser gorilas das ondas e da pluma. Malditos sexan toda a súa puta vida.

Comments

]]>
Wed, 01 Jul 2009 00:49:41 +0100
Gran Corrida de Touros en Galicia http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/29/gran-corrida-de-touros-en-galicia http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/29/gran-corrida-de-touros-en-galicia  Gran Corrida de touros e matadores cabestros que pingan aceite a esgalla.

 

thumb.jpg

 

 O meu curmán (O curmán do Fervello) mandoume este cartafol e non sei quen é o autor e no podo dar a reseña da autoría, por iso o resalto, non vaia a ser que me denuncie á SGAE por aquilo da propiedade intelectual. Se lle senta mal o retiro do Blog e punto pelota. Como sei que a SGAE ata me pode meter na cadea, tratarei de cumprir co que diga o autor.

Ao cartofol tamén eu lle quero engadir unhas palabriñas:

A raiña da "corrida" será Gloria Lago que irá elegantemente con Peineta  e Mantilla española en lembranza de Carme Collares. A Cuadrilla dos "matadores" será dunha Garda Mora a cabalo e con lanzas.  O padriño destes dous toureiros será un dos grandes matadores de tódolos tempos: El Niño de las Azores. Todo un espectáculo.

 

O Fervello

Comments

]]>
Mon, 29 Jun 2009 15:49:20 +0100
Golpe de estado en Honduras. Malditos sexan http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/28/golpe-de-estado-en-honduras-malditos-sexan http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/28/golpe-de-estado-en-honduras-malditos-sexan  GOLPE DE ESTADO EN HONDURAS

 

p_28_06_2009.jpg

Ver videos  , MÁIS VIDEOS

Esta ilustración de  Pedro Méndez Suarez de Rebelión é a máis acorde co golpe de estado en Honduras. Un golpe maís ben ao estilo dos anos 60 do século pasado. Vese ben quenes son os malditos e bastardos: a oligarquía controlando ao poder xudicial corrupto e os animais do garrote.

Pero o máis sangrante é o dese "progresista" xornal "El País" que  xustifica o golpe, son uns sinverguenzas terxiversando e manipulando e animando a eses salvaxes con roupa que teñen as armas. Analisando a información dese apodrecido xornal, olleas que sáltase axiña a lexitimidade da diversidade dos puntos de vista para meterse de cheo no falso e tendencioso. Este xornal bríndanos unha lección impagable de desinformación, é vergonzoso.

Ao final denigra a un persoeiro público como o presidente Zelaya chamándolle un "populista de familia bien", logo usa a fisonomía  "parece un mariachi". O máis triste do xornalismo cando intenta empañar a fama de Zelaya de incorruptible, lanzándolle unha acusación de corrupción (que non especifican) nada menos que de Otto Reich, o xornal El País nada di deste personaxe. Vouno dicir eu quen é este "elemento": foi subsecretario para América Latina de Ronald Reagan e George Bush pai, padriño de terroristas, organizador de golpes de estado, defensor de torturadores, defensor das peores dictaduras e defensor de violacións de dereitos humanos. En "El País" saben de sobra quen é Otto Reich, pero o importante era enmerdar a figura de Zelaya. Temos un xornal en España de manipuladores e mandilóns ao servicio de bastardos intereses, xa no seu tempo apoiara o Golpe contra Chávez.

Xa viña eu facendo desde  un tempo atrás o non ver nin siquera a portada  dese xornal en calquera cafetería; hoxe o collerei para levalo ao Water, pero non para lelo. Son uns impresentables e uns caraduras.

&&&&&&&&&& 

Condena contra este vil acto ao pobo de Honduras e que o presidente Zelaya sexa reposto incondicionalmente como presidente elexido democraticamente polo seu pobo e os causantes sexan castigados como se merecen, civís e militares

Comments

]]>
Sun, 28 Jun 2009 23:46:24 +0100
Iravedra, Alí Babá e as cousas do querer. http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/26/iravedra-ala-baba-e-as-cousas-do-querer http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/26/iravedra-ala-baba-e-as-cousas-do-querer  Comando Cultural Os Rabiscos

 

interrogacion11.bmpArtigo do curmán do Fervello

 

Iravedra, Alí Babá e as cousas do querer. 

 

Onte, día 25 de xuño do Primeiro Ano Triunfal de Núñez Feijoo, publicaba o xornal “El País” na súa edición de Galicia, unha completa e sabrosa información sobre o que veñen cobrando algunhas persoas que forman parte do Consello da Radio Televisión Galega. Resulta que entre 2004 e 2008 repartiron-se “cerca de 5’6 millones de euros por la asistencia a actos” do tipo de “exposiciones, pregones, partidos de fútbol, banquetes y algún funeral”. 26747_1.jpg

Que leva a palma, o santo, a seña e a carteira chea é o membro do Partido Popular, camarada José Luís Iravedra, que pasou a cobro do erario público 199 dietas “e ingresó 553.020 euros”, que non lles está nada mal.Pensen, se queren, que “el sueldo fijo de los miembros es de 2.700 euros al mes, más los 250 euros que se llevan por cada consejo al que asisten (al menos dos al mes) y los 150 que les corresponden por cada acto social en el que están presentes”.

 

Teño que facer constar en acta que as dúas persoas designadas polo BNG compotaron-se como cabe agardar de xentes honradas e sensatas, ou sexa, que non cobraron esos 150 euros ou cobraron unha vez esa dieta en todos eses anos. A política española, e a galega, leva camiño de se converter en algo así como unha banda de atracadores armados dispostos a levantar todo tipo de caixas de caudais públicos.

 

Que un político designado por un partido político poida realizar tamañas fazañas, ten a súa orixe na permisividade das normas que rexen hoxe a actividade política, normas elaboradas por eles mesmos, sen axuda externa, cociñando eles mesmos o marmitako.

 

Que a estas alturas os responsabeis políticos declaren que este tipo de actuacións son legais, porque a lei os ampara, desvela ben as claras o punto de corrupción no que estamos, a impasibilidade moral e ética coa que se governa, a catadura de sinvergonzas que pasean polos salóns. Poderá ser legal. Sí, Poderá axustar-se á lei. Sí.Pero non é presentable. Non é ético.

 

Non quero meter-me onde non me chaman, pero como falamos de cartos públicos e de persoas designadas polos partidos políticos sí creo que teño o dereito a dicer que son uns ladróns amparados pola lei; que esta clase de políticos non só van camiño de facer-se ricos sobre a base dos impostos que apaña Facenda das nosas nóminas, senón que, ademáis, gozan da impunidade propia que caracteriza aos delincuentes de gama alta.

 

Se fora, que non son, un mozo do metal de Vigo en folga, e bato contra esta noticia, cecáis pensaría en adoitar posturas algo máis duras contra os políticos e non só contra a raposa patronal viguesa.Non quero dar ideas, nen que me apliquen a Lei Antiterrorista, ou sexa, que mellor calo, que anda o meu curmán tirando-me da manga para que non escreba máis. Pasado mañá ou dentro duns meses, virán outravolta os nosos políticos a pedir o voto.

 

Comigo que non conten. De votar, prefiro votar por auténticos corruptos, ladróns e sinvergonzas tipo Berlusconi, un machiño, ese sí que é un machiño. 

O curmán do Fervello.

 

Comments

]]>
Fri, 26 Jun 2009 12:54:51 +0100
A Garda Civil retén a un cidadán por levar unha insignia republicana http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/25/a-garda-civil-retan-a-un-cidadan-por-levar-unha-insignia-republicana http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/25/a-garda-civil-retan-a-un-cidadan-por-levar-unha-insignia-republicana A Garda Civil retén a un cidadán por levar unha insignia republicana

Segundo os axentes, era unha afrenta "á monarquía elixida de forma democrática"

bandera-republicana.bmp
Entón, o afectado solicitou chamar ao seu avogado e a un medio de comunicación, segundo Canarias Agora. Cando os axentes pedíronlle que lles acompañase a un cuarto, o cidadán palmero negouse, asegurando que "se o xuíz mándame quitarme a bandeira, fareino". Entón, a Garda Civil, con moi malos modos replicoulle polos meus "cojones", para facerlle entrar no cuarto.

======================

Isto é unha vergonza, ata pon os pelos de punta que a catro analfabetos déanlles unha arma, e o poder poñernos de seonllos ou pecharnos nun cuarto, é algo de película de terror. Eu levarei a bandeira que me pete na solapa, estou no meu dereito. Xa está ben de intocables neste país, xa está ben de que ninguén poida tocar ao rei, nin ninguén poida discutir a transición que na actualidade é a eterna transición. Logo a estes servidores da orde pública no lle explicaron que o Tribunal Constitucional permiteu a bandeira republicana en calquera lugar , ata no solapa ou na orella. ¿Qué carallo lles enseñan nas academias da Garda Civil?. Dame a sensación que neses centros aínda reside un fedor a fascismo.

Di o garda civil que era "unha ofrenta á democracia". A estes "servidores da orde" seguro que neses "centros" non lle dixeron que a verdadeira institución democrática, elixida polos cidadáns españois, libres e democraticos foi a II República Española, ao que os fascistas arrebataron pola forza das armas, onde fora a máis grande ilusión colectiva de tódolos tempos en España, o principio de acadar un país moderno, e falo e escribo  con causa xa que iso mo contou meu pai que ten agora 95 anos e estivo na Guerra Civil no bando dos franquistas, recoñecendo que aquilo foi un erro e perdérase toda esperanza de facer un país avanzado, xa que a Constitución era unha das máis progresistas e xustas do mundo. Foi unha mágoa que a votaran abaixo a sangue e lume polos fascistas. Cousa que aínda hoxe os do PP xamais condenaron o franquismo e estámos na mesma. 

Iso de dicir polos meus "cojones", sóame a unha música que xa tiña esquecida. Neste país aínda todo ten que ser polos meus "cojones". A lei destes gardas civiles a descoñecen. ¿Cando se darán conta dunha puta vez que aquí é a lei  quen manda e non os "cojones". Xa está ben de ser gardas, xuíces e verdugos, xa está ben carallo, de tanta prepotencia e mangoneo. Eu si que estou ata os "cojones" de tanto fascismo e tanta impunidade por parte dalgúns poderes do Estado.

Ao rei ninguén o elixiu, senón que nolo impuxeron sendo unha rémora daquela "longa noite de pedra". Atopámonos na puta eterna transición que nos leva ao fascismo e as cavernas das que moito lle gusta ao Rouco Varela, aquilo do nacional-catolicismo.

É o señor "socialista" Ruvalcaba" non pensa depurar a estes ou este garda civil. Nin de coña o fai, ten que contentar aos mesmos de sempre, aos "democraticos de toda a vida". Iso é intocable.

¿É que non vai haber nin siquera unha pregunta no Parlamento?. Que vergoña de "democracia transitoria".

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

 

Comments

]]>
Thu, 25 Jun 2009 00:10:20 +0100
Rosa Díez lle chama "Garrapata" e ser " inmundo" a Sastre http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/23/rosa-diez-lle-chama-garrapata-e-ser-inmundo-a-sastre http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/23/rosa-diez-lle-chama-garrapata-e-ser-inmundo-a-sastre Rosa Díez di sentir "noxo" polo artigo "vomitado" por Sastre
images20.jpg
A deputada de Unión, Progreso e Democracia cualifica ao cabeza de lista de II como "garrapata" e "ser inmundo"

 --------------------

Rosa Díez é o xenuino produto político da eterna transición na que vivimos; cultura mínima, ambición atroz, principios inexistentes e confusión deliberada entre oportunismo e intelixencia; é dicir protofascismo.
A eterna transición se retroalimenta coa ideoloxía que produce e así busca permanecer, como calquera réxime.
Rosa Díez é suxeito e obxecto desa produción, ideoloxía atascada a medio camiño entre unha ditadura fascista con tintes paletos e unha democracia de corte europeo occidental.

Esta Señora aproveita a facer demagoxia e insultar con un grave problema que sempre dou moito de si aos partidos políticos. O problema basco é como unha "goma" estira e estira e sempre volve ao seu principio, uns a estirar e outros a soltar. Uns matando como asasinos que son, e outros alimentándose desa "goma". Por outra banda, os medios (falsimedia) ao servicio de intereses bastardos terxiversan e manipulan xa que ollei o artigo de Sastre completo e non vexo nin demos nin farrapos de gaitas. O principal e demonizar  ao suxeto sexa como sexa. Imos mal, e cada vez peor sendo esta Señora un mal para esta "democracia". Unha muller resentida é como unha tigresa coas uñas afiladas; soamente ler o seu "curriculum"  da moito medo ter a esta suxeta no xogo político. O chamarlle "inmundo" a Sastre lembrame a Hitler cando lle chamaba aos xudeus con ese mesmo calificativo. Da mágoa ver, escoitar e aturar a estes impresentables, arribistas e oportunistas políticos que temos neste sufrido país. Ler o artigo completo de Sastre.

 

 

Se alguén ve diaños no artigo, logo apaga o candil e temos que fuxir deste país.

 

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

Comments

]]>
Tue, 23 Jun 2009 14:48:56 +0100
Camiñando cara o Fascismo http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/17/caminando-cara-o-fascismo http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/17/caminando-cara-o-fascismo  Imos camiño do fascismo se os deuses

non o remedian.

 

 

Sentencia do caso dos Mossos que lle deron unha malleira a un detido nunha comisaría. 

 

Non existiu "trato vejatorio ou degradante" nos 4 Mossos que deron unha malleira a un cidadán
O caso saltou aos medios de comunicación debido a que a Consellería de Interior instalara unha camara de vixilancia en sala de cacheos que gravou como agredían a un detido.

A Audiencia condenou a 600 euros de multa por unha falta de lesións aos tres axentes. A Fiscalía pedía cinco anos e nove meses de prisión, 9.600 euros de multa e sete anos de inhabilitación por un delito contra a integridade moral e outro de falsidade documental, ademais da falta de lesións.

O detido sufriu varias contusións na zona ocular, o nariz, o brazo e o tórax, pero segundo a sentenza non está demostrado que perdese a conciencia.

------------------------

 

Se un ollea o video parece que o xuíz debeu quedar cego. 600 euros por unha malleira ou unha morea de hostias según os xuices ten ese coste.

Daquela os sindicatos policiais votaban chispas contra as cámaras nas comisarías. ¿Logo cando non están que aberracións fan?. Agora estes mesmos sindicatos nada din da sentencia.Isto lembrame o pasado e camiñamos por corredoiras moi negras e escuras.

Ao final da sentenza, din que non está demostrado que perdese a conciencia. É que estes tíos que xuzgan nos toman por menores de idade,  por idiotas ou por cegos. Isto quere dicir que se xuntan vinte polis a dar unha malleira boa, a repartir 600 euros son capaces de votar dando hostias ata que comecen a súar, moito menos euros que ir a un xinnasio.

Ao ollar o video soamente vin a catro elementos covardes que amparándose nunha placa desatan a súa mala hostia con un detido que nada pode facer. Esa mala hostia a levan dentro por problemas sicolóxicos e traumas, xa que non son capaces de facer outra cousa e a súa capacidade intectual e cultural é mínima, onde xamais se preguntan a si mesmos calquera orde que sexa ilexítima ou poñer en cuestión calquera barbaridade ordeada por un xefe. A algúns destes polis  (que pagamos todos) os miolos cero patatero.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior


Comments

]]>
Wed, 17 Jun 2009 22:29:17 +0100
Cacicada, Nepotismo ou irresponsabilidade. http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/16/cacicada-nepotismo-ou-irresponsabilidade http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/16/cacicada-nepotismo-ou-irresponsabilidade ¿Será isto unha iresponsabilidade, ou un adianto do Entroido?

 

A nova que estou lendo no Blog Esmorga comeza desta maneira: 

 

"Javier Dorado Soto, un crío de 21 tacos, estudiante de derecho, es uno de los tres asesores de la Consellería de Economía e Industria. "


1213988844233compromisario2dn.jpg

Se a nova é certa, apaga o candil e ímonos deste país. Non sei ren sobre este nene, pode ser unha lumbrera, isto non o discuto, pero poñelo como asesor dunha Consellería tan importante para o despegue económico de Galicia hai que ter moitos bemoles. Que a industria e a economía deste país xa de por sí escarallada nestas materias sexa asesorado por alguén que descoñece (segundo as novas) o texido industrial é  como ir ao cortello e matalas todas.

Alguén por eses foros comentaba que, aínda unha persoa moi ben preparada, con anos de experiencia, lle temblaría o pulso ante esa responsabilidade histórica. Aínda non mo creo que isto sexa certo. Manda carallo na Havana. O Sr. Dorado atopou o que non poido Hernán Cortés, "El Dorado" con 5000 euros ao mes.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

 

Comments

]]>
Tue, 16 Jun 2009 13:15:53 +0100
Comando Cultural Os Rabiscos-En Defensa del Español-Artigo de Roxelio Díz- México http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/14/comando-cultural-os-rabiscos-en-defensa-del-espanol-artigo-de-roxelio-diz-mexico http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/14/comando-cultural-os-rabiscos-en-defensa-del-espanol-artigo-de-roxelio-diz-mexico                         Comando Cultural os Rabiscos   

 

 

Artigo de Roxelio Díz desde México   

 

 

   

 EN  DEFENSA  DEL  ESPAÑOL

 La defensa del español y en contra de las lenguas cooficiales es llevada a ultranza por varios lideres políticos como Mayor Oreja, Rosa Diez, Rajoy, Feijoo, así como destacados periodistas de importantes medios de comunicación, Isabel Sansebastian, Curry Valenzuela, Carlos Dávila, Jiménez Losantos y muchos más, aduciendo la imposición de sus lenguas autóctonas en Galicia, Euzkadi y Catalunya. Pero es realmente en el resto del Estado español donde se puede apreciar una verdadera intolerancia a todo aquel que hable más de dos lenguas y pueda ver además que se siente orgulloso de haberlas aprendido.

 

Se ofenden esos entusiastas del más rancio nacionalismo español, cuando viajan a través de estas comunidades y notan que están en desventaja en su poder de comunicación al hablar solamente una lengua, y esa molestia hace que intenten por todos los medios el imponer en esas comunidades históricas de nuevo el español, ante la falacia que este se esta destruyendo. Cuando todo aquel que ha estado en esos lugares sabe perfectamente que el 99 % de sus habitantes se pueden comunicar perfectamente en castellano, y que en el día a día estos habitantes tengan más problemas en hacer todas sus gestiones en su lengua propia que en español, ya que quizás un buen porcentaje de sus paisanos, sean venidos de fuera o que como el Sr. Mayor Oreja su padre le prohibiera estudiarlo y aprenderlo y menos poder comunicarse en esa lengua.

 

Lo que para otros países es una oportunidad de enriquecimiento en el conocimiento, no de dos idiomas, sino, de tres, cuatro o cinco dentro de su plan de estudios, y que para muchos españoles sea un verdadero problema, tanto así que  algunos partidos han creado plataformas y llevan en su programa electoral la imposición del castellano, tratándolo de ocultar mediante la libre elección a la educación de sus hijos en una sola lengua.

 

No quiero pensar que en Suiza, un país que tiene 4 lenguas oficiales, el alemán, francés, italiano y romanche, y donde su plan educativo es que los niños aprendan un numero mínimo de dos idiomas oficiales mas uno alternativo que puede ser el ingles, español o el chino. Esto hace que en este país sus ciudadanos en general dominen de tres a cinco idiomas sin ninguna dificultad. Y que algún suizo pretenda que su hijo sea educado solamente en un idioma o que pretenda propagar que su lengua este en peligro, vamos, eso no lo piensan ni los que tienen por lengua materna el Romanche, que es minoritaria, y que sin embargo hacen verdaderos esfuerzos para que no se pierda, sino al contrario que cada vez sea más fuerte, y que se admire a los que logran dominarla.

 

Yo tengo una muy buena relación con la Colonia Suiza en México, por lo que en varias ocasiones me han invitado a los mas de 700 años de su independencia, y en cada uno de estos eventos, su embajador trae un mensaje grabado de su presidente en los cuatro idiomas oficiales, así como en el idioma del país donde están, por cortesía hacia sus invitados.  Es en estos lares con pensamientos conservadores en que la gente es más intolerante contra los intereses educativos de sus propios hijos, al no aceptar una lengua como parte del enriquecimiento del país, y quieren una educación en un solo idioma, en vez de preocuparse por que su hijo aprenda mas.

 

Sin embargo acepta de buena gana y se sumerge en esa invasión de palabras inglesas para sentirse más vanguardista, puesto que la gran mayoría que se expresa de esta manera no tienen ni la más pajolera idea del ingles más elemental. Puesto que una persona que hable ingles no comete la aberración de hablarlo mezclándolo con palabras en español, y lo que es peor, muchas de estas personas cuando dicen estos anglicismos están convencidos que es así, y algunos no conocen su traducción al español y piensan que así esta bien dicho, y empezamos mal cuando hasta el cansancio a la liga de campeones le llamamos la “champions league” al tiro de esquina “corner” y al fuera de juego “offside”, a las historietas y más castizamente tebeos (la gente joven no lo entendería) los conocen como “comics” en vez de carteles les dicen “posters” a las pintas le llaman “look” y al estilo o moda “fashion”, correr es “footing o jogging” se estudian “masters”, ya no tomamos bebidas ligeras o suaves ni fumamos tabaco bajo en nicotina lo hacemos con bebidas y cigarrillos “Light”, olvidamos ya la palabra estacionamiento y usamos “parking” a la señal de alto, le decimos “stop” las compañías hacen “mailings y trainings” la gente guapa es la “Beautiful” y las revistas “magazine” los anuncios “spots” y los espectáculos “shows”.

 

A las entrevistas “Interviews” los representantes son “managers” zonas exclusivas o gente importante se les dice “vips” y a los derechos de autor “royalties”, los puestos de venta “stands” y a la sobreventa “overbooking”.Y sin sonrojarse siquiera cuando van al restaurante de autoservicio, le llaman “self-service” al solomillo “steak” al tocino “bacon” y a la carne asada “roast-beef”.

 

Mientras nos preparan un “catering” intentaremos hacer un buen “business” siempre y cuando nos den el suficiente “handicap”, puesto que su “ranking” es superior al nuestro, después pasaremos al “hall” para tomar un “lunch” con el “boss” y que nos regale unos “tickets” para los “play-offs” de los juegos de “basket” pues tengo el “feeling” de que nuestro equipo ganara hoy.

 

Mi mujer hace “aeróbic” para después ir de “shoping” con las amigas, y yo les preparo unos “sàndwichs” a los niños mientras juegan con la “play-statiòn”, en espera de la “baby-sitters” que nos los cuide.

 

Un amigo hizo estudios de “marketing” y me comento que en los “castings” había muchos “gays” y que por eso no encontraba “sponsors” adecuados para su “reality”, así que organizamos un “back-stage” donde regalamos “pins” y “compacts”.Las mujeres ya no usan medias sino “panties” y nosotros tampoco usamos calzoncillos, ahora les llamamos “slips o boxers”        

  Yo ya no sé, si estoy in o estoy out y menos si este articulo esta cool, lo que si sé, es que deberíamos sumarnos a la defensa de nuestras diferentes y hermosas lenguas, en vez de atacarlas, y no menospreciarlas por otras, porque aquí si estamos perdiendo la batalla, la defensa del español se encuentra en el mismo territorio que así lo habla, y no en las autonomías con lengua propia, puesto que quienes hablan esas lenguas, cuando lo hacen en las mismas no se cometen este tipo de mezcolanzas idiomáticas y si en castellano.En fin, aun sigo sin entender al muchacho aquel que le decía a Carod Rovira, ¡yo le voy a llamar José Luís porque no entiendo el catalán!, y quizás después iría a un “pub.” para ver la repetición y de “camping” en las vacaciones estivales. Rogelio Diz-Analista político

rdiz51@yahoo.com.mx         

 

Comments

]]>
Sun, 14 Jun 2009 14:45:12 +0100
Pink, unha nena moi mala. http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/04/pink-unha-nena-moi-mala http://teocf.nireblog.com/post/2009/06/04/pink-unha-nena-moi-mala Pink, unha nena moi mala

"Dear Mr. Presiden"

Vídeo con Subtítulos en español do su album "I´m not Dead"

Agora que estamos en "eleccións europeas", a canción tamén pode ir nesa dirección por aquilo da OTAN. Dedícolla a Aznar, Mallor Oreja e por suposto a Zapatero por manter esas tropas de "labor humanitaria"en Afganistán.
A estes señores anteriormente citados lle fago a pregunta que cita a canción da nena mala: ¿ Cómo podedes durmir mentres o resto do mundo choramos?

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

Comments

]]>
Thu, 04 Jun 2009 18:18:16 +0100
Comando Cultural Os Rabiscos-¿Y esto es la sostenibilidad?, Carlos Taibo http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/26/comando-cultural-os-rabiscos-y-esto-es-la-sostenibilidad-carlos-taibo http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/26/comando-cultural-os-rabiscos-y-esto-es-la-sostenibilidad-carlos-taibo  Comando Cultural Os Rabiscos

Artigo de Carlos Taibo para o Mañanceiro

¿Y esto es la sostenibilidad?  

carlos-taibo7.jpg



Carlos Taibo

(Público) 


      En los últimos meses han pasado por los estudios de televisión y de radio, y se han pronunciado en las páginas de los periódicos, decenas de dirigentes políticos, de economistas, de sindicalistas y de periodistas, próximos al gobierno o cercanos a la oposición. Aunque a menudo disientan en lo que respecta a las medidas precisas que conviene arbitrar, todos parecen estar de acuerdo en algo importante: para dejar atrás la crisis en curso hay que recuperar la senda del crecimiento económico y conseguir que despierte de una vez por todas el consumo.

    

      En un planeta en el que sobran los argumentos para afirmar que el crecimiento no genera cohesión social, provoca agresiones medioambientales muchas veces irreversibles y propicia el agotamiento de recursos que no estarán a disposición de las generaciones venideras, cada vez es más urgente que busquemos, por ello, otros horizontes. Sorprende, sin embargo, que muchos de quienes han hecho de la sostenibilidad su bandera de enganche prefieran esquivar la conclusión de que en los países ricos tenemos que asumir cuanto antes reducciones drásticas en la producción y en el consumo, de la misma suerte que tenemos que repartir el trabajo en provecho de modelos que hagan de la redistribución de la riqueza, de la vida social, del ámbito local y del ocio creativo sus cimientos.

    

     Nada de esto último se aprecia, ni de lejos, en las posiciones que abrazan hoy nuestros gobernantes, empeñados en sacar adelante diagnósticos de lo que sucede tan errados como interesados. Recuérdese que hace algo más de un año el presidente Rodríguez Zapatero eludía mencionar, en sus discursos, la palabra 'crisis'. Después se inclinó por arrojar todas las culpas de lo que ocurría sobre los desmanes que ha dado en exportar la economía norteamericana --ninguna correspondía, en cambio, a un modelo, el español, al parecer en modo alguno lastrado por flujos especulativos de diversa índole--, para, en los últimos tiempos, descargar sus iras contra una burbuja inmobiliaria que, según una singularísima visión, nada habría tenido que ver con las políticas alentadas por el Partido Socialista desde las más diversas instancias. ¿Cuánto tiempo tardará Rodríguez Zapatero en percatarse de las contradicciones flagrantes de lo que defiende ahora?

    

     Y es que no hay manera de casar el omnipresente discurso de la sostenibilidad con medidas como las que el gobierno español ha decidido alentar en respuesta a la crisis. Una de ellas es esa enloquecida apuesta por la alta velocidad ferroviaria que tanto gusta --dicen-- al presidente norteamericano de estas horas. A su amparo está claro qué es lo que se nos viene encima: una forma de transporte que reclama salvajes agresiones contra el medio, propicia la desertización ferroviaria del grueso del territorio, es extremadamente onerosa en términos energéticos y se traduce en precios inalcanzables para la mayoría de los ciudadanos. Otra de esas medidas la aporta la frenética construcción de nuevas autovías sin que nadie explique convincentemente quién las va a poder utilizar en el futuro, cuando se disparen los precios de las materias primas energéticas que empleamos. Qué no decir, en fin, de la impresentable, y discriminatoria, decisión de subvencionar con recursos públicos la compra de automóviles. ¿No sería más razonable que, lejos de pensar en los intereses de las grandes empresas, nuestros gobernantes ayudasen, antes bien, a quienes han decidido prescindir de un instrumento, el coche, que retrata cabalmente muchos de los elementos de insostenibilidad que atenazan a nuestras sociedades? Mientras se apoyan con descaro olímpicas parafernalias, por momentos despunta, en fin, la lamentable retahíla que da cuenta del liderazgo español en tecnologías verdes, casi siempre adobada, por añadidura, con la triste defensa, también en este ámbito, de la competición más feroz.

    

    Bien es cierto que los desafueros transcienden el terreno de la sostenibilidad. Para cerrar el círculo, nuestros gobernantes repiten incansables que no van a aceptar rebajas, en provecho de los empresarios, en lo que atañe a las reglas del juego del mercado laboral. Empiezan a menudear las noticias, sin embargo, que sugieren que el Partido Socialista sopesa introducir algunas de esas rebajas en un escenario en el que los empresarios a los que acabo de referirme no tienen mucho de qué quejarse: al amparo de una precariedad que se impone por doquier, las normas imperantes han permitido --no se olvide-- un crecimiento espectacular de la cifra de desempleados, en muchos casos sin cobertura alguna.

    

    Para que nada falte, entre nosotros se ha optado por importar un modelo, el norteamericano, que defiende medidas de socorro tan generosas como urgentes cuando las entidades financieras están al borde de la quiebra, pero no actúa con la misma benevolencia y energía cuando son las economías de los trabajadores --recuérdese a las decenas de miles de inmigrantes que contrajeron hipotecas en condiciones próximas a la usura-- las que se hallan con el agua al cuello. Y es que quienes nos dirigen, de siempre remisos a poner el dedo en la llaga de lo que supone un capitalismo depredador e injusto --hoy, por cierto, a la deriva--, defienden, sí, el bien común... siempre y cuando no choque con los intereses particulares de las grandes empresas. Que se lo digan, si no, a Microsoft, que a buen seguro se apresta a sacar tajada de ese ambicioso programa que, de hacerse realidad, pondrá en manos de nuestros niños un magnífico ordenador llamado a resolver mágicamente las carencias del sistema educativo que arrastramos.  

 

Comments

]]>
Tue, 26 May 2009 22:15:41 +0100
Xeneral Stanley McChrystal, artigo de James Petras http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/23/xeneral-stanley-mcchrystal-artigo-de-james-petras http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/23/xeneral-stanley-mcchrystal-artigo-de-james-petras Impresionante  e terrorífico  o comezo do artigo de James Petras  

" Os Deltas son uns psicópatas.... Tes que ser un psicópata acreditado para unirche á forza Delta", díxome en Fort Bragg, alá polos anos oitenta, un coronel do exército estadounidense. Agora, o Presidente Obama acaba de ascender ao máis infame dos psicópatas, o Xeneral Stanley McChrystal, á xefatura do mando militar11.jpg estadounidense e da OTAN en Afganistán. O ascenso de McChrystal para ese papel dirixente veu marcado polo papel fundamental desenvolvido na dirección dos equipos de operacións especiais encargados de executar asasinatos extraxudiciais, torturas sistemáticas, bombardeos de comunidades civís e misións de procura e destrución. Incardina totalmente a brutalidade e a afección ao sangue que acompaña a construción do imperio dirixida polo exército. Entre setembro de 2003 e agosto de 2008, McChrystal estivo ao Mando das Operacións Especiais Conxuntas do Pentágono (JSO, polas súas siglas en inglés) que se serven de equipos especiais para perpetrar asasinatos no exterior. Ler máis este interesante artigo de James Petras.




   

   Isto xa non é novo, sempre estiven convencido que os gobernantes ianquis e os seus “mandilóns” estiveron creando unha sociedade enferma. Non me estraña que agora saia este militar que din que é un psicópata, ese exército está cheo deles, comezando por aquel da II Guerra Mundial un tal Patton. Estou vendo que este Obama usa a zanahoria e mailo pau, é máis sofisticado. Non como o xenocida Bush que só usaba o pau. Non deixa de ser o mesmo.mcch400-2.gif Din que a cara é o espello da alma, soamente verlle para a cara deste elemento e como para votar a fuxir e correr ata poñer milleiros de quilómetros por medio.


 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

Comments

]]>
Sat, 23 May 2009 14:07:43 +0100
A merda co ventilador comeza a expandirse pola Pel de Touro de nome España http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/18/a-merda-co-ventilador-comeza-a-expandirse-pola-pel-de-touro-de-nome-espana http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/18/a-merda-co-ventilador-comeza-a-expandirse-pola-pel-de-touro-de-nome-espana  Lei de Partidos: O ventilador coa merda comeza a expandirse

tasioleypartidos.jpg

Gráfico de Tasio

 

 

A merda apoiada polos grandes medios ao servicio do PP e PSOE comeza a cheirar que da noxo. Europa nada di, e este país cada vez retroce a épocas daquela "Longa Noite de Pedra". Isto lémbrame aquela historia de Italia que lin fai uns meses e non lembro onde foi:

" En 1630, en Milán, un sospeitoso, denunciado por un honrado cidadán, é detido e torturado e, tras negar inicialmente a acusación, acaba por confesar o seu delito. Baixo tortura, denuncia tamén ao seu barbeiro, cómplice da atrocidade, e este á súa vez denuncia a outros homes, poñendo ao descuberto toda unha cadea de monstruosos malhechores que comeza, ou conclúe, nun cabaleiro de nome Padilla, xefe da campaña de terror. Unha vez condenados e executados, sobre as ruínas da casa do barbeiro alzouse unha columna admonitoria que recordaba a infame acción dos reos e advertía eternamente aos malvados sobre as consecuencias de semellante tropelía. ¿Que fixeran? Considerábaselles untori, é dicir, untadores sinistros que propagaran a peste pola cidade depositando nas paredes e nos obxectos a sustancia contaminante que transmitía a enfermidade. Só en 1778, baixo o empuxe luminoso da Ilustración, a columna foi derribada, considerando a época nova -a de Montesquieu, Verri e Beccaria- que a infamia non residía nos condenados senón nos maxistrados que os xulgaron e nos cidadáns amedrentados e igñorantes que axudaron a converter a tolemia, a superstición e o absolutismo nun procedemento natural."

E isto é o que está pasando neste país gobernado pola "esquerda" e os cidadáns mediatizados polo "Circo" xa que nin polo pan reclaman. Vainos chegar o paro ata os mesmos collóns e aquí ninguen se move.

Agardo con impaciencia que os maxistrados se dignen a ilegalizar ao PP por non condenar o xenocidio de Franco, e meta na cadea a quen fai apoloxismo daquel infame réxime, en especial ao apoloxista Mayor Oreja. Dáme a sensación que vou agardar por estes bos maxistrados ata que mexen as galiñas.

-------------------------------

NOVA do 22 de maio 2009

O Tribunal Constitucional tumba a ilegalización de Iniciativa Internacionalista.

Nesta resolución do Tribunal Constitucional o único que gañou foi a democracia e o sentido común. Retiro as palabras que dixen o outro día neste mesmo post, xa non tiven que agardar a que mexaran a galiñas, aínda que queda moito que facer neste eido. Intentemos os cidadáns que nos consideramos demócratas, indistintamente das suas ideas políticas, que non se enterre a Montesquieu, xa que por parte do partido de goberno de "esquerdas", sempre o intentaron (lémbrese Alfonso Guerra), e do PP xa non digo nada.

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

Comments

]]>
Mon, 18 May 2009 14:36:07 +0100
Avogado de Guatemala acusa a o presidente do seu asasinato. http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/12/avogado-de-guatemala-acusa-a-o-presidente-do-seu-asasinato http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/12/avogado-de-guatemala-acusa-a-o-presidente-do-seu-asasinato  

 

 O avogado de Guatemala Rodrigo

Rosemberg acusa ao presidente de

Guatemala Álvaro Colóm  do seu asasinato nun vídeo

antes de finar.

 

A gravación deuse a coñecer durante o funeral do avogado Neste vídeo aparece sentado no escritorio explicando as razóns polas cales ía a ser asasinado e se escoita: "Si me ve, es que he sido asesinado" Ler máis......

Hai un comentario no post do enlace  ler máis que, fíxome cavilar os meolos, comenta desta maneira:

"¿Qué habría pasado si esto hubiese pasado en Venezuela? ¿Desembarco de marines USA quizás, con aplausos de todos los "demócratas" made in EU?". Eu amplio un anaco este comentario: ¿Tamén desembarcaría o xornal madrileño "demócrata" El País?


-------------------------------------

Manda nabo, a que extremos  se teñen que chegar para ser escoitado e abrirlle os ollos ao persoal neses países gobernados pola extremadereita ao servicio do imperio.

Dáme moita risa que ese organismo caduco, corrupto e servicial aos intereses do capitalismo salvaxe como é a OEA, saque un informe que en Venezuela se inculca os Dereitos Humanos. Hai que foderse. Que pasa con Colombia, Guatemala e outros países de Centro e Sudamérica da onda de EEUU. Que son, "hermanitas de la caridad". Seguro que non investigan este suceso en Guatemala, pero nin de coña mariñeira.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

VIDEO I

 

 

 

VIDEO II

 

Comments

]]>
Tue, 12 May 2009 22:42:17 +0100
Grave acusación a Aznar de Juan José Millás http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/09/grave-acusacian-a-aznar-de-juan-josa-millas http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/09/grave-acusacian-a-aznar-de-juan-josa-millas  

"Grave acusación a Aznar horas antes da presentación do último libro "España puede salir de la crisis"

"Millás: Aznar non escribiu ningún libro nunca aznar.bmp

"Horas antes de que o ex presidente do Goberno, José María Aznar, presente a súa nova obra, "España pode saír da crise", o escritor e xornalista Juan José Millás acusoulle de non escribir "ningún libro" na súa vida." Ler máis.....

 

 

-------------------------------------------

 

O Millás cando fala algo sabe. ¿A quen lle pode estrañar isto?. Quizais aos nacidos de bo berce. Pois a súa capacidade intelectual xa a demostrou ao longo da súa andaina, non sí. Nembargante, coido que co seu intelecto pode chegar a ser un García Márquez, ou quizais un novo Cervantes. Pode ser que Millás esté trabucado e todos nós tamén. Darvos conta que foi o home que apoiou a salvación de Irak con tropas pacifistas. Quixo emular ao gran pintor Velázquez, pintando as costas de Galicia con pintura negra, nesta faceta pódese dicir que case o consigue, faltoulle unha brocha máis para rematar, pero colleu dabondo "prestixio".

O home quixo, ou case o logra, de pechar toda a costa de España con ladrillo e cemento, para tratar de que non chegara o sida cos caiuqueros, desta maneira xa non usaríamos condón e aforraríamos unha chea de diñeiro. Algunhas obras aínda quedaron feitas, pódese dicir que son moi fermosas, que mágoa que non seguira.

Non lin o libro que presentou estes días: "España puede salir de la crisis", e non podo facer unha opinión, aínda que algo teño lido pola Internet.

Seica que o primeiro que fai e buscar un culpable, e fala de Zapatero. Si señor, ten moita razón, este foi o que puxo a andar as hipotecas basura e levounas polo mundo adiante como un tolo, xa llo viña avisando Bush desta anomalía neoliberal salvaxe. Fala tamén de flexibilizar a xubilación, ou sexa que a pensión do xubilado vai ser pagada cada un seguindo no traballo. Nesto temos que dicir que vai por bo camiño xa que desta maneira podemos traballar ata os oitenta ou ata morrer, xa que a preocupación do Sr. Aznar é de que manteñamos  a nosa fortaleza de "macho íberico" e a dignificación do traballo como ser humano, un completo home.

Nembargante, O Sr. pacifista Aznar tiña que facer unha salvedade: os que chegan a padecer alzheimer aos 80 ou 90 anos non pode estar ao cargo de pilotar un 747 de rutas longas. Un ciruxano que padezca parkinson non poida exercer a esa idade.  Un camioneiro de 80 anos con dioptrías de cus de botella non poida levar un trailer.  Poida que o Sr Aznar colla nota destas anomalías, quizais non pensara nesto. Home, son casos aillados, pero ten que telos en conta.

Eu desde esta sinxela tribuna tamén lle podo dar ideas  para superar a crise como: botar ao fondo 30 "prestixes" nas costas, e chamar aos parados para brigadas plaieras. Outra idea sería que todos aqueles compañeiros que tivo cando estaba na Moncloa, que devolvan a España toda a pasta que chulearon en billetes de 500 euros, xa que ao pobre de Aznar o enganaron miserablemente, incluido o seu xenro Agag. Como vedes foi un grande home e pasará á historia como escritor, poeta, pacifista  pintor e dignificador do traballo de anciáns. Coido que pode arranxar a crise deste país. Tiñamos que deixalo e confiar nel. Non si.

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

 

 

Comments

]]>
Sat, 09 May 2009 20:34:20 +0100
Comando Cultural Os Rabiscos- La Penúltima Batalla-Rogelio Díz http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/04/comando-cultural-os-rabiscos-la-penultima-batalla-rogelio-diz http://teocf.nireblog.com/post/2009/05/04/comando-cultural-os-rabiscos-la-penultima-batalla-rogelio-diz                                          

 

Comando Cultural Os Rabiscos

roxelio_diz10.jpgArtigo de Rogelio Díz desde México

 

 

 

 

LA  PENULTIMA  BATALLA           

          Me da tristeza ver y escuchar a muchos  jóvenes alabando el franquismo e insultando todo aquel que piensa de una forma diferente, lanzando consignas de muerte a dirigentes del gobierno en sus manifestaciones, exhibiendo banderas pre-constitucionales, swásticas, y todo el reflejo de los que coartaron las libertades en España y en el mundo.  1968-manifestacion.jpg               

          Al mismo tiempo, los herederos juveniles del régimen, vestidos con pantalón Levi`s, camisa burberry, y un jersey de cashmir colgado al cuello y muy pijas ellas, con modelitos a la ultima para demostrar que no todos somos iguales, saben perfectamente que los primeros son la carne de cañón para poder ver algún día el resurgimiento de ese sistema donde ellos se puedan diferenciar de esa chusma a la que tanto desprecian.  errazkiniglesiafranco3.JPG              

            La misma tristeza que me producen los grupos antifascistas o antisistema que utilizan los mismos métodos que los primeros solamente cambiando los colores y símbolos que la mayoría ni siquiera saben lo que significan.               

           Cambian la acción por lo que debería ser la razón, encuentran más interesante seguir al grupo repitiendo sus consignas que preguntarse el ¿Cómo o el porque? de las mismas, olvidando lo que paso hace tan solo setenta años donde mediante un golpe de Estado se implanto un régimen autoritario, represivo y sanguinario.  Donde durante cuarenta años, se encarcelaba, se torturaba y se fusilaba a todo aquel que ante la más mínima sospecha o delación, se consideraba enemigo del régimen. No existía libertad de expresión, la censura ocupaba una parte primordial del gobierno y las fuerzas del orden. Tampoco había libertad de reunión y cuando más de tres personas se reunían en la calle, estos eran rápidamente diseminados por la policía al grito de ¡circulando por favor!                    

       errazkiniglesiafranco6.JPG   

En bares, cafeterías y centros de reunión no se podía hablar abiertamente de política, ante la desconfianza y el miedo de que hubiese entre los parroquianos algún policía que al levantar la solapa descubriera que pertenecía a la brigada político social, a la cual se le tenia verdadero terror pues se sabia que tenían manga ancha y máximos poderes para detenerte solamente porque a él le diese la gana. No existía el derecho de huelga y menos el de manifestación. La mendicidad y  la homosexualidad estaba proscrita con cárcel gracias a la ley de vagos y maleantes, y la palabra de un proclive al régimen valía cien veces más que la de cualquier ciudadano sin importar la razón, gracias a eso la explotación en bastas zonas de España prodigaron grandes fortunas para una minoría y la miseria y el hambre en la mayoría que solamente veían en la emigración la solución para encontrar una vida mejor.   0000006966.jpg          

            Para las mujeres que miran con buenos ojos esa placidez del régimen contada seguramente por familiares, quiero decirles que la mujer en ese entonces perdió todo el terreno ganado durante la Republica, que todas, incluso las hijas del régimen no tenían ningún derecho fuera del que les dieran sus padres o esposos. No podían arrendar, ni tener una cuenta bancaria que no fuera con el beneplácito de su conyugue, si esta trabajaba, el padre o el marido podían cobrar su sueldo, y si el marido les era infiel tenían que soportar con resignación su cruz, más, si fueraella la infiel, el marido tenía la potestad que mediante denuncia la esposa acabara en la cárcel.   0000007165.jpg                 

            Los malos tratos a hijos o esposas estaban considerados en el ámbito privados de cada familia y la educación basada en el concepto del Nacional-catolicismo que las letras con sangre entran, dando pabilo a que curas y monjas camparan a sus anchas dando vía libre a sus instintos sádicos de golpes y un variado conjunto de castigos cada uno más doloroso.                  estudiantes_franquismo_0.jpg

         Por supuesto el aborto era ilegal, lo mismo que él divorcio, y las reuniones y saraos de más de veinte personas necesitaban el permiso de la policía con el lugar, motivo y hora de terminación y en caso de no terminarla a la hora concertada, habría una sustanciosa multa, que de no acatarla podrían acabar los organizadores en la cárcel, ya quisiera yo en aquellos placidos tiempos que la juventud organizara botellones tan de moda en estas épocas.                   

             Los sindicatos verticales, que así fueron llamados, englobaban tanto a empresarios como a trabajadores y eran tutelados por el partido único la Falanje, tomando en cuenta que la mayoría de los empresarios pertenecían o de alguna manera estaban involucrados con la Falanje y que los obreros estaban imposibilitados de protestar o formar parte en alguna decisión en la empresa donde trabajaban, supondrán fácilmente quienes serian los mayor beneficiados por esta situación.  0042770_jpg_800x600.jpg                 

             La historia de España solo estaba escrita por los vencedores y su adoctrinamiento se reflejaba en la asignatura obligatoria (y no intentaras ser objetor, ¡¡la que te caería encima!!) Formación del Espíritu Nacional, comúnmente llamada “FEN” y que estaba en todos los cursos del bachillerato, lógicamente de loa absoluta al régimen y que el comunismo y la masonería eran las dos bestias negras y malignas a las que había que exterminar. Sin embargo en esa materia mucho había de frases rimbombantes y expresiones floridas a los valores impuestos y muy poco contenido, realmente la historia contemporánea de 1931 al 78 fue ocultada y nada investigada donde solamente resaltaban algunos eventos importantes que interesaran al régimen y que al día de hoy inclusive muchos investigadores tienen serios obstáculos para realizar su trabajo.                     

               Porque, si no lo sabían, esa era la España de Franco. Un régimen que sometía a base de terror a sus ciudadanos, y que era, al igual que él Clero y la Monarquía la mas grande equidistancia de la democracia, es por eso, que cada vez que algún miembro de la Conferencia Episcopal o algún personaje de la casa real hablan de democracia, seria para morirse de risa sino fuera realmente dramático que mucha gente de hoy piense que si existe esa conformación político-religiosa.    franco-palio.jpg            

          Con todo esto aunado a la decepción causada para muchos, de los llamados partidos de izquierda incluyendo principalmente al partido  gobernante. Donde la historia contemporánea se conoce mejor fuera de sus fronteras que dentro. Donde la Ley de la Memoria Histórica es realmente una Ley de punto final. Donde la derecha supo y sabe diferenciar a las victimas de un lado y otro, a pesar de quienes gobiernan en la actualidad. Donde la derecha logro que el gobierno se solidarice y reconozca a las victimas de ETA, algo menos a las victimas del 11 M y nada a las victimas de la Guerra Civil y a las victimas de la dictadura.                     

                Aun así la última batalla esta por decidirse y esta será cuando realmente tengamos un gobierno en verdad laico y en verdad democrático, donde nadie pueda estar por encima de las instituciones y que la historia sea contada sin velos ni tapujos. 

 Rogelio Diz-Analista político

 rdiz51@yahoo.com.mx   

 

Comments

]]>
Mon, 04 May 2009 21:55:59 +0100
Premio a Alvaro Uribe Vélez-Premio a la Libertad http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/26/premio-a-alvaro-uribe-velez-premio-a-la-libertad http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/26/premio-a-alvaro-uribe-velez-premio-a-la-libertad  Premio a Alvaro Uribe Vélez

 Na Casa de América o 29 de abril ás 11 horas, lle será entregado persoalmente ao "narcotraficante e paramilitar" (non o digo eu o dice a prestixiosa revista norteamericana "Newsweek") Alvaro Uribe Vélez. Premio "Cortes de Cádiz : a la Libertad"

insur_uribe_borbon.jpg

 

A hipocresía chega a un punto de non retorno. Qué amistades temos, somos a reostia en verso. Qué ironía, para máis carallo "A La Libertad".

"Dios los da y ellos todos se juntan"

O mundo cada vez máis axiña comeza a xirar ao revés.

Comments

]]>
Sun, 26 Apr 2009 23:49:02 +0100
Comando Cultural Os Rabiscos-Cumpleaños de la OTAN-Carlos Taibo http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/21/comando-cultural-os-rabiscos-cumpleanos-de-la-otan-carlos-taibo http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/21/comando-cultural-os-rabiscos-cumpleanos-de-la-otan-carlos-taibo Comando Cultural Os Rabiscos 

Artigo de Carlos Taibo para o Mañanceiro  

Cumpleaños de la OTAN  

 

 

 carlos-taibo7.jpg

 

 

 

Carlos Taibo               

        Que la OTAN precise celebrar a bombo y platillo el sexagésimo aniversario de su fundación parece, por sí solo, señal de mala salud. Y eso que, y al menos entre nosotros, las disputas que antaño provocó la Alianza Atlántica han bajado, injustificadamente, muchos enteros. Así lo testimonia, sin ir más lejos, la apreciación que hizo suya, semanas atrás, una de las tertulianas de turno, firmemente convencida de que la presencia de militares españoles en Afganistán quedaba suficientemente fundamentada por el paraguas que ofrecía la OTAN, una instancia al parecer impoluta y de siempre entregada al respeto de la legalidad internacional y de los derechos humanos...              otan.jpg                 

        Es urgente, sin embargo, reabrir la discusión sobre lo que hoy significa la Alianza Atlántica. Lo primero que conviene recordar al respecto es que la OTAN configura la principal de las avanzadas militares perfilada por los países ricos. Como tal, y si así se quiere, constituye el brazo armado de un proceso nada edificante, la globalización capitalista, y contribuye poderosamente a asentar en el Norte opulento una genuina y orgullosa fortaleza. Por su singularidad guerrera --carece de  competidores--, la Alianza tiene tanto peso como el que corresponde en conjunto al Fondo Monetario, el Banco Mundial y la Organización Mundial del Comercio. Por cierto que si todas estas instancias han escapado llamativamente al control de la ONU, obligado parece subrayar que la OTAN ha desempeñado papeles decisivos a la hora de desacreditar, también, a la máxima organización planetaria: en 1999, al cumplir medio siglo, la Alianza dejó claro que en adelante sus acciones no tendrían por qué depender de una resolución específica del Consejo de Seguridad, en lo que se antojaba un torpedo en la línea de flotación de un Derecho Internacional laboriosamente gestado durante decenios.                           dafa.jpg 

      En un sentido próximo, la OTAN es una organización claramente supeditada al dictado que impone la Casa Blanca. Aun siendo cierto que algunos miembros de la Alianza han contestado en momentos precisos unas u otras políticas norteamericanas --así lo hicieron, por ejemplo, Francia y Alemania con ocasión de la agresión que EE.UU. preparaba en Iraq en 2003--, la OTAN como tal a duras penas ha servido de cauce para la expresión de tales disensiones. Antes bien, la Alianza ha refrendado puntillosamente todos los criterios defendidos por Estados Unidos, lo cual no ha sido óbice para que éste se sirviese de ella a capricho según las circunstancias. Washington rehuyó la colaboración de la OTAN en el mentado Iraq, pero bien que la recabó, en cambio, en Afganistán. Es evidente, de cualquier modo, y en paralelo, que la Alianza ha sido un elemento decisivo a la hora de cancelar cualquier proyecto de independencia del lado de la Unión Europea.                           El

         El derrotero reciente de la OTAN se ha visto marcado, en otro terreno, por tres procesos de interés. El primero es una generosa expansión del área de sus acciones militares, no sometida hoy a restricción alguna, y ello por mucho que pueda apreciarse una concentración de intereses en una región, el Oriente Próximo, geoestratégica y geoeconómicamente vital. El segundo lo aporta una activa presión sobre Rusia, encaminada a obstaculizar el renacimiento, en el oriente europeo, de un gigante contestatario; en este sentido, y de nuevo, ningún dato permite afirmar que la Alianza Atlántica ha servido de freno a una creciente agresividad norteamericana plasmada, por ejemplo, en escudos antimisiles y bases militares que apuntalan un proyecto orientado a disputarle a Moscú una atávica zona de influencia.

          Agreguemos, en suma, que las presiones de la OTAN mucho tienen que ver con el crecimiento del gasto militar en todo el planeta; quienes, hace tres lustros, se atrevían a sugerir que la Alianza era un venturoso estímulo para las conversaciones de control de armamentos han tenido que plegar velas.             nato.jpg              No puede faltar en nuestras consideraciones, en fin, el recordatorio de que, rematada la 'guerra fría' y necesitada la OTAN de nuevas fuentes de legitimación, al cabo encontró la mayor de éstas en el intervencionismo autodenominado humanitario.

    No hay que ser muy sagaz para concluir que este último responde las más de las veces a la defensa de los intereses de siempre, realizada ahora, bien es cierto, de la mano de procedimientos aparentemente más benignos y notablemente más eficaces.

          Quien piense, de cualquier modo, que la OTAN siente alguna preocupación por los derechos humanos en algún lugar del planeta haría bien en preguntarse por qué sus soldados no se han desplegado en Gaza y Cisjordania, para exigir la retirada del ejército israelí, en el Kurdistán, para reclamar de los militares turcos el respeto de las normas más elementales, o en el Sahara occidental, para hacer otro tanto con las fuerzas armadas marroquíes. El intervencionismo humanitario ha servido para ocultar, por añadidura, lo que ocurría en la trastienda en la forma de un doble y delicado proceso: mientras la OTAN se ha lanzado con denuedo a la identificación --en su caso a la creación-- de nuevas amenazas como las que supondrían el terrorismo internacional o las migraciones, por el otro --ya lo señalamos antes-- bien que ha procurado, incansable, reflotar algunas de las viejas, y en singular la que acarrearía el gigante ruso.                          

         Chesterton, el escritor inglés, tuvo a bien señalar que el matrimonio es una institución ideal para resolver un sinfín de problemas que no existirían de no existir el propio matrimonio. Si sobran las razones para endosarle a la Alianza Atlántica la frase chestertoniana --tradúzcala el lector--, también sobran para desear que el de estos días sea el último aniversario que la OTAN celebre.   

 

Comments

]]>
Tue, 21 Apr 2009 12:04:13 +0100
Probas da vinculación de elementos policiais con grupos neonazis http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/18/probas-da-vinculacion-de-elementos-policiais-con-grupos-neonazis http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/18/probas-da-vinculacion-de-elementos-policiais-con-grupos-neonazis  

 

Novas probas da vinculación de elementos policiais con grupos neonazis. Ler máis...   
 

 O vídeo que aparece embaixo desta liñas recolle o momento en que pasa a policía, trátase do 27 de agosto e o 11 de setembro de 2008   

En concreto o xoves 21 de agosto pola noite, cara ás 23:00h pasaron por diante do CSO A Traba dúas motos "scooter" con catro persoas de estética neonazi gritando "¡guarros!". O insulto "guarros" é típico de círculos ultraderechistas para referirse aos movementos sociais anticapitalistas, sexan da tendencia ideolóxica que sexan.

Este feito non tería maior transcendencia se non fose porque 6 horas despois, ás 5:00h da madrugada, unha patrulla da Policía Nacional paseouse lentamente diante do centro social e a través da megafonía do coche un axente gritou, así mesmo, "¡guarros!".




Os feitos repetíronse o mércores 27 de agosto ás 3:00h da madrugada, cando outra patrulla da Policía Nacional pasou diante do CSO A Traba pretendendo espertar aos activistas do centro social gritando pola megafonía do coche "¡guarros, arriba!".

De novo, o sábado 6 de setembro de madrugada ás 2:30h volveron pasar ao berro de ¡guarros, guarros!. E poucos días despois, o xoves 11 de setembro ás 4:30h da madrugada pasaron por última vez ao berro de ¡boas noites, guarros!.


Información de La República.es 

------------------------------------------------------

Como vemos, 4 veces en menos dun mes estivo pasando unha patrulla da Policía Nacional, non sempre o mesmo coche, por diante do CSO A Traba con berros e insultos, xusto nun contexto no que grupos nazis realizaran ataques violentos contra o centro social.




Se isto é desta maneira, apaga e ímonos. É como ir ao cortello e matalas todas.¿ A quen meten na policía?. Si se comproba a veracidade polo fiscal que lle corresponda ou mandos policiais ( o dubido moito que metan mano),  isto ten que depurarse e a puta rúa cos responsables e non andar con panos quentes. Eu como milleiros de cidadáns que pagamos IRPF, non estamos dispostos a manter cun soldo a neonazis, ¡ foder ! era o que me faltaba nesta vida, despois de burro apaleado. Ollar o de Inglaterra cando o cumio do G20, de inmediato depurouse aos responsables. Se non se fai desta maneira, este país a leva clara. Así nos vai.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior


Comments

]]>
Sat, 18 Apr 2009 14:21:22 +0100
O presidente do Banco de España di que non hai marxe para máis gasto http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/16/o-presidente-do-banco-de-espaaa-di-que-non-hai-marxe-para-mais-gasto http://teocf.nireblog.com/post/2009/04/16/o-presidente-do-banco-de-espaaa-di-que-non-hai-marxe-para-mais-gasto Ordóñez di que no hai marxe para máis gasto

 “El gobernador del Banco de España, Miguel Ángel Fernández Ordóñez, dijo ayer en el Congreso que el sistema de pensiones requiere de unas finanzas públicas saneadas. A modo de aviso al Gobierno ante la tentación de nuevas medidas de impulso fiscal, el gobernador advirtió de que el margen del gasto público "se ha acabado". "El recorrido al alza del déficit público no puede ser ilimitado, para evitar un fuerte aumento de la deuda pública”“. 4.jpg

Durante su comparecencia en la Comisión parlamentaria que analiza el futuro del sistema de pensiones, el gobernador del Banco de España defendió la necesidad de abordar "sin tardanza" la reforma de la Seguridad Social. "Unas reformas moderadas y adoptadas con tiempo suficiente ayudarán a resolver los problemas a largo plazo y a tranquilizar y reducir incertidumbres", dijo.Sin decantarse abiertamente por ninguna medida, el gobernador se mostró partidario sobre todo de las que tengan que ver con la edad de jubilación (como elevar la edad legal del retiro o endurecer la jubilación anticipada) y con la llamada contributividad, esto es, la relación entre cotización y prestación.”

Comentario de Cayo Lara de IU

---------------------------------- 

Este tío está de” coña”. Milleiros de millóns (billóns) para reflotar a desfeita do capitalismo salvaxe, para axudar aos culpables da crise ( ninguén está na cadea e purgándoas dos responsables financeiros que nos levaron a esta situación), bancos, especuladores, e, agora ponse en dúbida as pensións. Cando se lles axuda con tanto diñeiro a estes bandidos financeiros e a banca, este suxeto non dixo ren de ren, o tio "cabronazo "só métese cos máis débiles. A pan e auga tiña que estar o tempo de 5 anos.

Non haberá diñeiro para pensións, iso di  este Sr. que debe vivir de “puta madre”. Ou sexa, co diñeiro público sanéase aos bandidos especuladores, e este Sr. ten a cara dura de dicir que non haberá diñeiro para as xubilacións. Seguro que alguén que pense coma el dirá que todo o que escribo é pura demagoxia. Non sei si os parados, tanto os que cobran o mínimo como os que nin teñen prestacións lle poden chamar demagoxia.  ¡ Xa está ben carallo de tanto xogar co persoal ¡. ¿Quen puxo a este Sr. nese posto, os banqueiros e especuladores ou o PSOE ?.

O que quere este elemento será que,  cando estás no cadaleito aos oitenta anos cobres a pensión. Isto é tan cabréante que asemella a un retroceso ás épocas medievais. ¡ Refundar o capitalismo salvaxe!. Anda que se fodan, que vaian a refundar os seus xenitais que falla lles fai.

Rematando: Que despidan a este Sr. co dereito a vivir dous anos co diñeiro do paro e que se sente no “Banco”, pero no banco de calquera Alameda ou do Retiro de Madrid.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

Comments

]]>
Thu, 16 Apr 2009 15:16:03 +0100