O Mañanceiro.

Comando Cultural Os Rabiscos   

Artigo de O curmán do Fervello  

Retorno a casa. 

Cautivo e desarmado o Goberno de Progreso, a confederación de tribus peperas dispon-se a asaltar San Caetano. A risco de metela pata, porque non lín a prensa polo miudo e non sei cómo anda distribuído o voto, cánto medrou o voto nulo e branco e cál foi o índice de abstención, vou reflexionar en voz alta para disfrute dos lectores e lectoras deste blog non subvencionado que, a diferenza de outros, vai continuar sen cartos, agora, do PP. 

O primeiro que quero subliñar é que manter dous gobernos encantados de se coñecer facendo campañas ignorando-se mutuamente e dispostos a meter-se un coitelo polas costas ao menor descuido, non podía traer máis que o que trouxo, unha derrota das gordas. Despois está o tema do socialismo orgánico, do socialismo á colonia e do Presidente Touriño.  O PSOE vive algo máis lonxe de Babia e Touriño pode encandilar as moscas da Residencia de Monte Pío, mais carece dos rexistros necesarios para insuflar movimento a unha cidadanía máis ben pouco partidaria de movidas.  Rodeado de asesores que cobraban como se foran Brad Pitt e de ineptos analistas políticos procedentes da Universidade de Santiago de Compostela, escoitando tan só o que él quería escoitar, Touriño retorna ás bancadas da oposición cun pé posto fóra da política. Tamén, cómo non, toca analisar ao BNG. E aquí sí quero deter-me.Unha parte da alma do pobo galego é algo ruín. Disculpen, pero é o que penso.

Cando esa parte busca acubillo na política, entende que hai que ser “da terra”, que deben ser os de acó os que deben defender os seus intereses, e de acó son, en primeiro lugar, o PP e despois o BNG. O pobo galego entendeu que, postos a falar de País, o PP supera ao BNG.  

Ou sexa, que se hai nacionalismo ou algo semellante a iso en Galiza, iso está encarnado no PP. O BNG recebeu o que merecía. Un partido que se adicou a cortar cabezas entre os seus (Beiras), que marxinou a parte da súa base social, que se manifestou con numerosos tics próprios da dereita caciquil, que contratou a moreas de militantes do partido por seren iso, militantes do partido, que sementaron, regaron e cuidaron con primor os chiringuitos que denunciaron cando gobernaba Manolo Fraga, pois levou unha tunda, unha malleira que debería facer reflexionar ás cabezas pensantes do tinglado. E as cabezas pensantes do tinglado son dúas: Quintana e a UPG.Veremos se teñen o valor de dimitir. Veremos se asumen responsabilidades por crer que un país pode ser transformado desde un laboratorio ou desde a sede. Dimitirá Paco Rodríguez? E o deputado Bieito Lobeira, dimitirá ou seguirá chupando da canoa sen rañala? Estaremos atentos.O que sí teño claro é que o nacionalismo galego acaba de entrar en crise.

O nacionalismo galego, actualmente dirixido por unha banda sectaria, significa ben pouco na política galega e o seu proxecto de ser “hexemónico” é máis ben un soño, ou un pesadelo. Debe ser duro ser depositario das esencias, ser herdeiro de todos os devanceiros, de todos os deuses celtas, ser máis galego ca ninguén, e receber tremenda castaña no fociño como ésta que acaban de receber Quintana, a UPG e os seus mariachis.  Mais non todo está perdido. Como se agarda mudanza, e mudanza grande, desexo que ¡por fin! boten da TVG a Super Piñeiro, que andivo o homiño moi próximo ao BNG durante estes catro anos. Ala, á rúa, Piñeiro. 

Chúzao | del.icio.us