O Mañanceiro.

 

Unha voltiña polo peirao de Vilaxoán de Arousa.

 

Hai uns poucos días deume o punto e din unha volta polo peirao de Vilaxoán. O que fora antano un forte porto pesqueiro e mariñeiro, hoxe atópase nunha decadencia case agonizante non sendo algún que outro mariñeiro que segue coas artes na pesca artesanais como o mariñeiro que atopei no porto, Antonio Durán (Chatarra), mariñeiro que aínda segue coas mesmas mañas profesionais que os seus pais e avós.

Como digo, poucos mariñeiros quedan, nembargante, a impresión que tiven foi moi positiva dentro desa carencia da que veño escribindo. "Chatarra" contoume que días pasados pescou un polbo  preto de 12 quilos (ver foto), e o sábado pasado 32 persoas o xantaron e aínda sobrou parte del.

O que máis me sorpendeu foi o ollar a uns ghaneses que lle viñeron a coser as redes ao compañeiro (Chatarra) (ver fotos e vídeo) como o facían as nosas redeiras. Unha arte que hai un feixe de anos desapareceu deste pobo. Aínda  que quedan algunhas redeiras con moita arte pero con moitos anos ao lombo. O sorprendente foi cando os ghaneses estaban cosendo, veume á "cachola" algo moi humano. Pensei, este "Chatarra" con este contrato a estes emigrantes nin se da conta que os está integrando cunha arte que os nosas avoas xa o viñan facendo desde tempos moi antigos. A facilidade que tiñan cosendo as redes era igual que a que viñan facendo hai tempo no pobo . Lles preguntei como aprenderon, me dixeron que iso o facían en Ghana os seus pais e avós e deles aprenderon. 

A "Chatarra" lle quero dicir soamente graziñas por conservar as nosas costumes mariñeiras galegas,  a cultura no eido artesanal da pesca que nos deixaron os nosos antergos. Grazas. 

T.C.F.