O Mañanceiro.

A que condena a Otegi
Unha sentenza que asinaría Franco 

un artigo do xornalista Jesús Prieto en insurgente.org 

Dáse a circunstancia de que o 30 de xaneiro deste ano 2007, o alcalde de Arrigorriaga –localidade natal de Argala - e membro do Partido Nacionalista Vasco, don Alberto Ruiz de Azua, asegurou urbi et orbi que José Miguel Beñaran, asasinado o 21 de decembro de 1978 nunha operación de guerra sucia xunto ao seu domicilio do País Vasco continental, onde gozaba do estatuto de refuxiado político concedido pola República francesa, é “tan vítima do terrorismo" como o policía e o taxista que matou ETA nese municipio biscaíño. De feito, o partido de Josu Jon Imaz presentou unha moción propondo a celebración dunha homenaxe conxunta aos tres que foi aprobada polo pleno municipal cos votos a favor do PNV, de Eusko Alkartasuna e de Ezker Batua.

Ler o artigo completo.   

Fervello: Se non lera o artigo de Jesús Prieto, xamais entearíame deste desaguisado xudicial. O artigo e os datos o corroboran moi ben.De principio non comulgo nin comulgarei coas ideas de Otegui, xa que non son nacionalista máis ben internacionalista, que é unha das máximas do marxismo.

Esta pequena e sinxela opinión, nada ten que ver coa ideoloxía que practica o Otegui, senón coa súa detención, explícome: se o Argala naquel intre que o asasinaron era un loitador antifranquista, aínda non tiñamos a Constitución e nos rexíamos por leis franquistas, nun pleno municipal cos votos do PNV, Ausko Alcartasuna e Ezker Batua aproban unha homenaxe a Argala, para máis inri tiña estatuto de refuxiado político. Por esta regra polo que detiveron a Otegui tiña que estar detidos os do PNV e o resto dos partidos pola “apoloxía”.

Isto non ten pés nin cabeza, quizais as formas na que se produzo a detención e o ingreso na cadea teña moito que ver coas urxencias propagandísticas de Zapatero e Rubalcava. O que acontece é como no medioevo, a consigna segue sendo “ Cuius regi eius religio “, o poder é quen ten a prerrogativa de nomear heroes ou antiheroes. Temos o exemplo máis sangrante da democracia o concederlle o Aznar a medalla ao mérito civil a título póstumo ao gran torturador franquista émulo de Mangele, Melitón Manzanas. Isto aconteceu no ano 2001 en aplicación á lei 32/1999.

Esta medalla supoñía “avalar a traxectoria dun torturador, ligado a unha dictadura inhumana e cruel, que perseguía, encadeaba e fusilaba a persoas inocentes, que defendían pacificamente a democracia e as liberdades e para máis carallo o Tribunal Supremo avalou a concesión da medalla.A “democracia” neste país estase deteriorando a marchas forzadas, ¿Quen vai crer na xustiza can do se aplica a golpe de impulsos políticos?. ¿Quen vai crer nestes políticos que nos toca vivir neste milenio neoliberal e cobizoso?.O máis triste que os “falsimedia” TV, Radio e Xornais non comenten nada disto e o pobo  traga ata rodas de muíño cos falsos-telediarios e tendenciosos.                             (Foto, Melitón Manzanas)

Todo o que está acontecendo é nin máis nin menos que un insulto á intelixencia dos españois.