A volta de novo con o voto exterior.C.C. Os Rabiscos
Comando Cultural "Os Rabiscos"
Opinión de Roxelio Díz desde México
A VOLTA DE NOVO CON O VOTO EXTERIOR
As eleccións están preto e de novo, coma se tratásese de forma cíclica, e con elas veñen os debates, queixas, críticas e argumentos sobre o voto no exterior. Cando estas pasen, volverán as augas á súa canle e ninguén se preocupará diso, ata as seguintes eleccións.
Foi esta vez Anxo Quintana en nome do BNG, quen salio á palestra, como en épocas anteriores fixéseno outros partidos con excepción do PP.
Todos sabemos que o sistema empregado ata agora co voto exterior, ten moitos cabos soltos e un sen fin de anomalías que permiten e animan a quen poidan xestionalo, a manipulación dos censos, o voto inducido e a suplantación de persoas que xa pasaron a mellor vida............................Ler máis
----------------------------------------------------
A VOLTA DE NOVO CON O VOTO EXTERIOR
As eleccións están preto e de novo, coma se tratásese de forma cíclica, e con elas veñen os debates, queixas, críticas e argumentos sobre o voto no exterior. Cando estas pasen, volverán as augas á súa canle e ninguén se preocupará diso, ata as seguintes eleccións. Foi esta vez Anxo Quintana en nome do BNG, quen salio á palestra, como en épocas anteriores fixéseno outros partidos con excepción do PP. Como ben di Silvia Carregal no seu artigo ?Nacionalidade e Cidadanía? non é de recibo que en pleno Século XXI, déanse diferenzas entre os emigrantes que optaron por saír fóra do territorio español e que conservan o seu dereito ao voto, mentres que o que emigro a outras comunidades dentro do Estado non o poida exercer da mesma xeito. Coincidimos tamén que non se lles debe negar aos fillos e netos de emigrantes o dereito de adquirir a nacionalidade española, máis non debe ir sempre acompañada do dereito ao voto de quen nunca residiron en Galicia e que polo tanto descoñecen a problemática dos pobos e cidades de orixe dos seus maiores, así como a capacidade e os programas dos que queren gobernalos. Habería que poñer sobre a mesa el porqué do silencio sobre este tema cando conclúen as eleccións e preguntarse a quen beneficia esta situación, posto que hai solucións que ben poderían levarse a cabo sen que ninguén se sentise menosprezado na súa posición. Ter un pensamento pragmático neste sentido para evitar dúbidas sobre o manexo dos votos por correo, seria o voto directo en urnas instaladas nas Legacións consulares e os Consulados Honorarios ao longo e ancho dos países onde esta conformada a maior parte da nosa poboación emigrante, a cal debe presentar antes de depositar o seu voto, a documentación necesaria para validala, como pode ser o DNI ou o pasaporte e estar rexistrados no Censo de Residentes no Exterior. Para todos aqueles que pensan e con bastante razón, que os fillos e netos que obtiveron a nacionalidade dimanada pola consaguenidade dos seus maiores sen estar nunca ou soamente de forma esporádica na terra dos seus devanceiros, poderíaselles implementar o dereito ao voto a condición de que puidesen facer constancia da súa estadía en territorio español por un tempo mínimo de 1, 2 ou 3 anos, segundo decidisen as autoridades respectivas. Con todo, sexamos sinceros, na realidade o voto exterior nunca foi decisivo como podería selo agora, e máis nas municipais, é por iso que algúns se preocupan polo mal situados que están, e a outros lle convén que todo siga igual posto que teñen a recado os mecanismos para exercelo. As cotas do poder do voto no exterior están baseadas na total desinformación e a compra de vontades desde fai moitos anos e principalmente en toda Latinoamérica. E diso encargáronse as moitas institucións fundadas ao amparo dos gobernos en quenda, e que son estas as que teñen a chave da promoción do voto no exterior desde que se inicio a apertura democrática no noso país. É posible que países como Arxentina, Chile e Uruguai, teñan unha tradición democrática importante, posto que foron os países que absorberon a maior cantidade de exiliados da Guerra Civil, con todo os que teñen o control das institucións españolas e galegas desde a implantación da democracia en España son os antigos residentes, onde a inmensa maioría mostra unha afinidade sumamente conservadora para defender os seus propios privilexios outorgados desde o franquismo. Nestas institucións non existe a pluralidade, nin é do seu interese o buscar a idoneidade dos seus dirixentes, prima a súa posición económica encima da intelectual, aínda que esta sexa en base de explotación e convivencia coas autoridades dos países en que residen. Non sempre foi así, hai que ter en conta que estas institucións son na súa maioría centenarias, que ante a necesidade de atoparse a miles de quilómetros da súa terra, e soamente co vinculo do seu galeguidade ou españolidade que tiñan na súa mente, fixérono para lograr un punto de encontro e unha cobertura sanitaria que o país de residencia non lles podía dar. A solidariedade e o compartir unha nacionalidade en terra estraña, ademais da filantropía de moitos deles, lograron que estas institucións alcanzasen niveis realmente extraordinarios. En Venezuela e México paso o mesmo soamente que aquí a influencia do exilio foi practicamente nula, sempre houbo unha separación moi marcada, tanto que é raro atopar exiliados ou fillos de exiliados que pertenzan a elas, e os que estabamos faciámolo soamente de forma testimonial. Coa transición, os partidos marcados con gran influencia franquista como (AP) Alianza Popular, antigo selo do que agora é o PP, foron os que máis traballaron co exterior, baixo o liderado de Manuel Fraga, pois foi o único político de relevancia que formo un vinculo coa España e Galicia exterior ante a apatía dos demais Partidos. Isto fixo que Fraga siga sendo o político máis valorado no exterior, ata por encima dos que chegaron a ser Presidentes de España. Esa vella escola de forma caciquil de gobernar, onde o nepotismo, o amiguismo, o clientelismo, a concesión de favores a cambio do voto e o dispendio cara aos grupos afines para controlar o poder, en franco deterioro cara ás obras sociais, fixeron que moitas destas institucións viñésense abaixo, ou as que como en México, simplemente ao ter o poder, reduciron a pertenza española a un mínimo para ofrecer as mesmas instalacións a quen puidese pagalas, convertendo as famosas Sociedades de Beneficencia, en sanatorios de luxo ou centros de lecer para quen poida pagalos, e á vez convertelos en verdadeiros xeradores de riqueza para os que teñen o control. A falta de interese das Legacións Consulares así como múltiples lagoas legais ante as institucións que para o goberno español son privadas e suxeitas ás leis do país onde están @afincar e que para o goberno deses países son entes privados que funcionan con regulamentos e estatutos con normas alleas ao país onde están @afincar. Así se explica o porqué baixo esta perspectiva viólanse os dereitos máis elementais das Constitucións tanto de España como do país onde se atopa. Un exemplo claro é en México, onde se segue considerando que o xefe de familia varón ten unha total preponderancia sobre os demais membros da súa familia, e por suposto as mulleres non son tomadas en conta nas decisións, por incrible que isto lles poida parecer a moitos dos que pensan que soamente no islamismo pasan estas cousas. Polo tanto ao momento de recibir os sobres de votacións dentro dunha familia, poñamos de seis membros, o pai é o que decide por quen votar e el encargásese de que iso sexa así, ante a sumise forma de pensar da súa muller e das súas fillas que saben que en cousas de política non se deben meter, e ante o total desinterese dos varóns que só lles interesa ser fillos ou netos de españois para diferenciarse dos autóctonos do país onde naceron. É por todo isto que o interese que se ten no exterior é sempre electoral, cando isto termine, todo volverá á normalidade, e nin os españois e moito menos o goberno volverán tomalo en conta ata próximas eleccións, máis sempre é agradable o saber que aínda que sexa de forma esporádica, España e Galicia volven a vista aos que nos atopamos no exterior, non importa que só sexa para dicirnos que somos uns verdadeiros privilexiados por decidir o que non nos corresponde, xa que ao saír da nosa patria, para certas cousas non deberiamos ter algúns dereitos que ninguén sabe porque nos outorgaron. Rogelio Diz-Analista político
Todos sabemos que o sistema empregado ata agora co voto exterior, ten moitos cabos soltos e un sen fin de anomalías que permiten e animan a quen poidan xestionalo, a manipulación dos censos, o voto inducido e a suplantación de persoas que xa pasaron a mellor vida.
Cunha boa dose de lóxica, deberíase esixir unha transparencia e ata a publicación dos censos do ?CERA? os cales en moitos países teñen unha opacidade que raia no escurantismo e que poden permitir a alteración e o encubrimento de diferentes situacións con relativo pouco risco de quen xestionan esta información, de aí as dúbidas e a sensación de xogo sucio de quen tanto dentro como fose de Galicia e de España temos sobre a execución do proceso.
rdiz51@yahoo.com.mx
Chúzao
del.icio.us
Sarampelo./
"Só dúas cousas son infinitas: o universo e a estupidez humana, e do primero non estou tan seguro..." (Albert Einstein)
---------------------------
Isto do voto exterior é unha carallada.
Nunca entendín o motivo polo que persoas que nunca pisaron un concello poden chegar a decidir o alcalde do mesmo. É, simplemente, unha inxustiza.
Despois o das sacas de correo é incalificable.
Pero surxe unha pregunta: ¿fixeron algo no tempo que levan por amañalo? ¿que os detén? Xa está ben, dijo eu.
Ninsesabe | 08-05-2007 - 08:53:58 GMT 1 #
Eu tampouco entendo que clase de dereito ampara os emigrantes para que poidan decidir que ten que gobernar nun concello sendo axenos a realidade que nos toca vivir ós veciños.
O tema é complexo e tende a converterse en eterno polo pouco interese que pon a administración en amañalo.
a+randeeira | 08-05-2007 - 13:52:47 GMT 1 #