O Mañanceiro.

Alí Primera o Cantautor do Pobo 

Onte fixo 22 anos da morte deste cantautor venezolano, era considerado como a alma do pobo latinoamericano, pola seu ideal progresista onde mesturou o poeta que levaba dentro e o activista político. Cantoulle a Guatemala, Bolivia, El Salvador, Nicaragua e por suposto ao seu pobo venezolano. 

Desde este pobriño e sinxelo Blog lle quero facer unha homenaxe con un vídeo dun festival que se fixera en Managua pola paz en 1973. 

-------------------------------   

«No canto porque existe la miseria sino porque existe la posibilidad de borrarla, de erradicarla de la faz de la tierra».

Ver Vídeo ao final deste post  

Compositor e cantor de música de protesta. Foron os seus pais Antonio Primeira e Carmen Adela Rossell. O seu pai, quen era funcionario en Coro, morreu accidentalmente durante un tiroteo que se produciu durante o intento de fuga do cárcere de devandita cidade duns prisioneiros (1945). A raíz da morte do seu pai, sendo aínda moi novo Alí acompañou á súa nai e ás súas dúas irmáns nun peregrinaxe por diferentes pobos da península de Paraguaná que incluíron San José, Caixa de Auga, onde termina a súa educación primaria; As Pedras e finalmente, o barrio A Vela, preto de Punto Fixo. En devandito poboado, dado a miseria que viven Alí e a súa familia, desempéñase en varios oficios: desde limpabotas ata boxeador.

En 1960 en procura de melloras na calidade de vida el e a súa familia, trasládanse a Caracas onde se inscribe no liceo Caracas para completar a súa educación. En 1964, tras culminar o bachillerato ingresa á Universidade Central de Venezuela, para estudar química na Facultade de Ciencias. Durante a súa vida universitaria, iniciou a carreira como cantante e compositor, primeiro como unha diversión e paulatinamente, como unha actividade a tempo completo. As súas primeiras cancións, “Humanidad” e “No basta rezar,” presentada esta última no “Festival de la Canción de Protesta “organizado pola Universidade de Ándelos (1967), proxéctao á fama.  

Entre 1969 a 1973 permanece en Europa, onde grava o seu primeiro disco, titulado “Gente de mi tierra,” o cal ten un notable éxito popular en Venezuela. Con todo, aínda que en pouco tempo os sectores máis necesitados da sociedade venezolana identificáronse coas súas cancións, Alí foi obxecto dun veto por parte dos medios de comunicación, debido ao radicalismo dos temas expostos nas mesmas, o que o levou a fundar o seu propio selo de discos, Cigarrón, para buscarlle difusión ás súas composicións.

O seu ingreso ao mundo da política produciuse ao militar no Partido Comunista de Venezuela, tras o cal foi membro fundador do Movemento ao Socialismo (MAIS), acompañando e traballando durante a primeira campaña electoral de José Vicente Rangel (1973). Para este entón, xa figuraba como un dos principais compositores e cantantes populares non só do país senón de Latinoamérica.

Desde 1973 ata a data da súa morte, gravou 13 discos de longa duración e participa en numerosos festivales en toda América Latina. Entre as cancións máis coñecidas de Alí atópanse “Paraguaná paraguanera,” “José Leonardo,” “Casas de cartón, Cruz “Salmerón Acosta,” “Reverón,” “Flora y Ceferino” e “Canción mansa para un pueblo bravo” (tema musical da película do mesmo nome).

A súa morte produciuse o 16 de febreiro de 1985 nun lamentable accidente automovilístico, ocorrido na Autopista Vale-Coche. Vale destacar que para moito dos seus seguidores o falecemento de Alí Primeira, foi obra dun atentando orquestado no seu contra por parte de inimigos políticos, feito que con todo, nunca se demostrou

Video - Concierto por la Paz
en Nicaragua...Abril 1983

Chúzao | del.icio.us