Sarampelo./
"Só dúas cousas son infinitas: o universo e a estupidez humana, e do primero non estou tan seguro..." (Albert Einstein)
---------------------------
Clásicos do Rock-Johnny Cash
3
Clásicos do Rock
Johnny Cash
“El Hombre de Negro”
John R. Cash, foi o cuarto de sete fillos, que naceu o 26 de febreiro de 1932 e creceu en Arkansas, compoñía as súas propias cancións desde os 12 anos, inspirado nas cancións western que escoitaba polas noites no seu radio. Empezou traballando nunha plantación de algodón, para despois pasar un breve tempo nunha fábrica de coches ata que, ao estalar a Guerra de Corea, alistouse na Forza Aérea, onde realizaba transcricións de transmisións rusas codificadas. Neste período, comprou a súa primeira guitarra e aprendeu a tocala de forma autodidacta.
En 1954 deixou o Exército, casouse e mudouse a Memphis, onde polas tardes tocaba cun trío que de cando en vez tocaba de forma gratuíta nunha cadea de radio local, a KWEM.
Tras lograr en 1955 unha audición con Sun Records e o seu fundador, Sam Phillips -descubridor de Jerry Le Lewis e Elvis Presley-, quen lle bautizou como 'Johnny', moi ao seu pesar, puxo no mercado o seu primeiro single, 'Hey Porter', que pasou desapercibido. O segundo, 'Cry, cry, cry', si se converteu nun éxito tras saír ao mercado, en 1955, e permaneceu case un ano nas listas de éxitos 'country'. Seguidamente seguiríalle o gran éxito Folsom Prision Blues. Con Sun Records .
Logo de varios éxitos pasou a ser coñecido como O Home de Negro, pola súa vestimenta totalmente escura o xenio de Nashville pretendeu mostrar a súa solidariedade cara aos sen nome e os sen palabra. Esta forma de expresar as súas ideas mantívoa en toda a súa vida.
Vídeo
En 1965, Johnny Cash tiña xa unha media de máis de 300 shows ao ano en todo Estados Unidos. Debido a esa situación lle sobreveu unha adicción ás anfetaminas para poder manter tan alto ritmo, nese mesmo ano Cash foi detido en México por intentar pasar anfetaminas a Estados Unidos en fúndaa da súa guitarra. A partir de 1966, unha vez divorciado, e grazas ao apoio da súa fiel amiga June Carter (filla da famosa saga dos Carter), Johnny puido abandonar as drogas e o alcohol pasando a levar unha vida de carácter máis humanista. Trasladouse a Nashville, casouse con June Carter e viviu o renacer da súa carreira. En 1968 Cash gravou o que resultaría ser o seu disco máis popular, 'Johnny Cash at Folsom prison', gravado durante un concerto na mesma prisión de Folsom, e que non só se impuxo nas listas de 'country' senón que tamén obtivo unha boa posición nas listas rock. En 1969 repetiría formato de concerto en San Quintín aínda malia das voces críticas dos conservadores republicanos. Sería por estas datas cando Johnny e a súa muller converteríanse en activistas polos dereitos civís dos nativos americanos e dos presos. Son numerosas as reivindicacións polos pobos indíxenas. Entre 1969 e 1971 Cash protagonizou un programa para a televisión ABC, ' The Johnny Cash Show' onde alcanzou a súa fama de icono americano. Nos 70 viviu unha nova idade dourada, actuando para o entón presidente Richard Nixon na Casa Branca, e de pasar a protagonizar varias películas como o seu papel en 'El Gran Duelo' de Kirk Douglas. A edición de discos, recopilatorios e colaboracións con outros artistas country, dispararon o nome de Cash a nivel internacional. A súa fama viuse recompensada coa entrada no Country Music Hall of Fame a comezos dos 80, sendo o artista country máis novo en acceder. Anos despois pasaría tamén ao Rock Music Hall of Fame. Sendo o único artista, xunto con Elvis, en estar en ambos salóns da fama. Na década dos 80, os seus éxitos empezaron a ser máis dispersos, os problemas centráronse na súa discográfica Columbia quen en 1986 rompería as súas relacións co cantante. A morea de novos artistas que volveron, os seus fans do cantante, volveron sacar a Cash a flote. Nos 90 Cash entra dentro de American Recordings, onde volveu alcanzar altos niveis de popularidade. O respecto e admiración de artistas que han mamado da súa música (Rolling Stones, Ou2,...) súmase a produción da saga discográfica Américan Recordings. No seu último disco The Man Comes Around, Cash alcanzou novas cotas musicais. O disco foi gravado con Rick Rubin (coñecido polo seu traballo con Beastie Boys, Rede Hot Chili Peppers ou Tom Petty) entre “Los Angeles” e os estudos de Johnny en Tennesse. Excepto o gran tema “Danny Boi” o cal foi gravado dentro da catedral episcopal da cidade californiana. Toda unha obra de arte. Os problemas de saúde e de diagnóstico da súa enfermidade (síndrome de Shy-Dregger, unha variante do Parkinson) fixeron que para Cash a gravación do disco estivese baseada no sacrificio persoal. Como o propio Johnny comentou: “Din que agora teño neuropatía autonómica, comenta. Non teño nin idea que significa, salvo que me estou facendo vello. Sobrepúxenme con vontade. atopei as forzas para facer este disco só para afastar o mal de min. Ás veces ía ao estudo sen voz, cando podía haberme quedado na casa, pero non quería que fose así. Chegaba, abría a boca e intentaba que saíse algo. Gravaba cando era a última cousa no mundo que podía facer. E estas son as cancións que tiñan o lume, o sentimento, o fervor e a paixón. Hai moita forza que sae desa debilidade.” Johnny Cash finou o 12 de setembro de 2003
Chúzao
del.icio.us
Non hai Comentarios »
Deixar un Comentario