O Mañanceiro.

TRADUCIR AL ESPAÑOL

ACCIÓN URXENTE POLA MEMORIA HISTÓRICA

Como membro de varias organizacións pola recuperación da Memoria Histórica, nos demos a tarefa de difundir un prego petitorio do que nós coidamos debería basearse esta Lei tan amplamente publicitada polo goberno de

Rodríguez Zapatero desde Xullo do 2006, coñecida como a Lei da Memoria Histórica. Unha Comisión Interministerial para o Estudo das Víctimas da Guerra Civil e a Dictadura Franquista a cargo da Vicepresidenta Primeira María Teresa Fernández da Veiga, a cal desde finais do 2004 reuniuse con preto de 50 colectivos cidadáns incluíndo á Falanxe ( a desconfianza por ese feito #apoderar+se de nós, imaxínense en Alemana para algo parecido o Goberno reunísese coa GESTAPO) , para coñecer as demandas que as distintas asociacións facían á citada Comisión.

Ao final, o Proxecto de Lei non só non atendeu ningunha demanda desas Asociacións, senón que nin sequera tomounas en conta e ademais co afán de quedar ben con todos, elaboro unha proposta que parece unha repetición dos acordos que se tomaron na transición, feita á medida dunhas expectativas electorais e non co interese de dar xustiza aos homes e mulleres que construíron a nosa primeira democracia e que a defenderon de forma exemplar, moitas veces coa súa vida, anos de cárcere, exilio, miseria e represión.

É por iso que lle pedimos a todos os que realmente sexan demócratas e crean na xustiza, que apoien este texto coas reclamacións que desde a Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica facémoslle ao goberno español para que asuma a responsabilidade de facer xustiza coas persoas que foron asasinadas, perseguidas e encarceradas polas súas ideas tralo ?Golpe Militar? do Xeneral Francisco Franco que termino co primeiro período democrático que tivo España na súa historia.

Poño o de vez militar entre comillas posto que hai dentro da Xustiza española quen consideran Golpe militar en Chile e Arxentina, pero que preconizan que en España houbo tan só unha Guerra Civil.

PETICION DE REPARACION Ao GOBERNO ESPAÑOL

Como cidadán/a que cre e defende os valores democráticos, solicito do Goberno do Estado español a articulación dunha Lei que repare (e non equipare) aos homes e mulleres que defenderon a democracia republicana contra a sublevación do xeneral Franco. Unha Lei que:

1.- Anule os sumarios franquistas, que levaron a ser fusilados e encarcerados a decenas de miles de defensores da democracia que foron xulgados por tribunais ilegais.

2.- Asuma as obrigacións en dereitos humanos para a procura de desaparecidos e non delegue a garantía dos dereitos humanos en colectivos de voluntarios.

3.- Que leve a cabo un gran acto de recoñecemento público dos homes e as mulleres que construíron e defenderon a nosa primeira democracia.

4.- Promova a creación dunha oficina de atención ao cidadán á que poidan acudir todas as persoas represaliadas polo franquismo, ou as súas familias, que buscan información ou que require dalgunha xestión das diferentes institucións.

5.- Regule como delito no Código penal a apoloxía do franquismo e que ese delito inclúa a existencia de placas, rúas e monumentos relacionados con aqueles homes e mulleres que destruíron a democracia e construíron unha terrible dictadura a partir dunha terrible guerra.

6.- Instale no Val dos Caídos unha exposición permanente que conte quen, como, cando e porqué foi construído.

7.- Constitúa unha Comisión da Verdade que reúna toda a información de arquivos e testemuñas para que a sociedade poida coñecer o ocorrido durante a guerra civil e a dictadura, sen límites nin cortapisas.

8.- Deseñe programas de estudos onde a historia da II República, a guerra civil e a dictadura sexan tema central e non como agora que ocupan unhas poucas paxinas ao final do texto e case nunca se sinalan nas aulas.

9.- Trate por igual a todas as víctimas do franquismo e non indemnice soamente aos asasinados con posterioridade ao 1 de xaneiro de 1968 (¿ou é que non teñen o mesmo dereito alguén asasinado pola dictadura franquista o 31 de decembro de 1967 ou de 1957?).

10.- Asuma definitivamente o deber de memoria que ten o Estado e que estableza un día para as víctimas da represión franquista, igual que se conmemora o 27 de xaneiro no Congreso de Deputados o día das víctimas do holocausto.

11.- Coide, preserve e sinalice os lugares en que ocorreron feitos significativos da represión franquista.

12.- Cre un gran arquivo da memoria oral no que sexan rexistradas entrevistas con todas aquelas víctimas do franquismo que o soliciten.

13.- Que se dixitalicen todos os arquivos relacionados coa guerra civil e a represión da dictadura (tanto os españois como estranxeiros) e que sexan accesibles a través de Internet para todos os cidadáns.

14.- Que as empresas privadas que utilizaron a man de obra dos presos políticos leven a cabo unha reparación moral e económica. E que o Estado repáreos polas numerosas obras públicas que foron obrigados a acometer.

15.- Que todos os edificios públicos (escolas, ministerios, universidades, concellos, deputacións, etc?) instálese unha placa cos nomes das mulleres e homes que foron apartados das súas funcións polas súas ideas políticas.

Se esquecemos o pasado, o presente non ten futuro.

rdiz51@yahoo.com.mx

ROXELIO DÍZ RUBIANES

TRADUCIR AL ESPAÑOL