Administra o teu Blogue

¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis

O Mañanceiro.

26/12/2007 GMT 1

Temos que trocar a Lei Electoral

sarampelo @ 23:37

Os votos proporcionais, ou troco da Lei Electoral    

Así sería o Congreso se todos os votos contasen o mesmo: PP e PSOE son os que máis gañan, EU é a máis prexudicada e, contra o bulo, os nacionalistas conseguen os escanos xustos   

 

 

 

 

ley-electoral.png

   Gráfico do Blog de Ignacio Escolar     


A cousa está clara. A IU cústalle cada escano máis de 250.000 votos. Ao PP e ao PSOE uns 66.000. ¿Quen ten que cambiar a lei? Desgraciadamente EU non pode. Agora enténdese porque, a pesar de que o PP di que os beneficiados son os nacionalistas, mentira podre, ningún dos dous grandes partidos quere cambiala.¿A quen beneficia?. ¿ A quén lle perxudica?

Coido que o que máis sae perxudicado é o pobo.  Esta Lei Electoral fai poñer nun déficit a unha “democracia” que os nosos políticos falan dela cunha boca chea que manda carallo na Habana.  

A fórmula D´Hondt, empregada na repartición, fai que os resultados nas circunscricións menos poboadas sexan menos proporcionais que nas provincias como Madrid, Barcelona ou Valencia. Foi feita para eliminar as minorías e tratar de fortalecer o bipartidismo, sendo este país moi rico na pluralidade. Isto non é EEUU que dous partidos se reparten a torta e ao mesmo tempo case non se diferencian en nada. Iso sería o idóneo para o PSOE e o PP, o mangoneo sería de mil estalos. Non vos quero nin contar o que pasaría.

 

19/12/2007 GMT 1

Comando Cultural "Os Rabiscos" - Carlos Taibo - Intensa Niebla en Lisboa

sarampelo @ 15:34

 Comando Cultural "Os Rabiscos"

Artigo para "O Mañanceiro" de Carlos Taibo 

 colaborador-ctaibo1.jpg

*Carlos Taibo 

Intensa niebla en Lisboa     

Leo lo que algunos de nuestros periódicos han decidido reseñar en relación con la firma, en Lisboa, de un nuevo tratado de la Unión Europea que, mal que bien, viene a sustituir al que naufragó en 2005.

En todas partes encuentro lo mismo: el designio de dar cuenta, por un lado, del relieve de lo ocurrido y la vocación, por el otro, de ue_lisboa_18oct07.jpgexplicar cuáles son las novedades precisas que el texto recién aprobado acarrea. Como quiera que todo ello se despliega, eso sí, con escasa convicción, parece legítimo argumentar que, por detrás, lo que se aprecia son dos hechos: en lo que respecta a la primera dimensión, la del boato, cierta conciencia de que la ceremonia lisboeta algo tiene de farsa, y, en lo que atañe a la segunda, la de los contenidos concretos, una innegable dificultad a la hora de acercar al ciudadano una realidad compleja y, llegado el caso, confusa.      Si hay un dato que permite retratar las miserias del momento, ése es, sin ningún género de dudas, la curiosa prudencia oficial a la hora de afirmar lo que, lejos de los micrófonos, enuncian con claridad nuestros dirigentes políticos: el texto al cabo aprobado es muy similar al que buena parte de los ciudadanos franceses y holandeses decidieron rechazar en la primavera de 2005.

Es preferible ocultar esa circunstancia para, claro, no levantar la liebre del descontento ante semejante engaño. Aunque, en realidad, el mensaje oficial tiene también otra cara: la derivada del propósito de esconder que el tratado de Lisboa --merced ante todo a las cautelas lisboa22411.jpgimpuestas por países como el Reino Unido y Polonia-- es aún peor que el que --dicen-- ocupó nuestra atención casi tres años atrás.      En esa estela conviene, bien es cierto, agregar un dato más que nos emplaza ante lo que cabe suponer que es un problema severo: si en 2005 la mayoría de los ciudadanos de los Estados miembros de la UE demostraron un palmario desconocimiento del contenido del tratado constitucional, hoy ese desconocimiento alcanza dimensiones paroxísmicas.

A nadie parece preocupar esto, sin embargo, en grado alguno. Hay quien aducirá, claro, que lo que se barrunta por detrás es una conciencia clara en lo que hace a un hecho concreto: cuando, y ante toimagesw1.jpgdo en Francia y Holanda, muchos ciudadanos se tomaron la molestia de leer el tratado constitcucional, llegaron a la legítima conclusión de que en modo alguno colmaba sus aspiraciones.

Nada mejor, hoy, que esquivar el riesgo de que algo similar pueda repetirse.     Lo anterior se completa con un hecho tan conocido como, curiosamente, marginado en la mayoría de las consideraciones: los gobernantes de los Estados miembros de la Unión --la única excepción parece llamada a ser, por ley, la de Irlanda-- declaran orgullosos que no corresponde organizar referendos para demostrar de forma fehaciente el apoyo popular al texto aprobado en Lisboa. No hay que ir muy lejos para explicar semejante opción: lo que despunta en la mayoría de los casos es, una vez más, el temor a que la ciudadanía eche atrás lo que políticos y tecnócratas han fraguado en sus conciliábulos.      Las cosas así, la conclusión, triste, parece que está servida: por desgracia no nos equivocábamos quienes, al calor de las disputas que cobraron cuerpo en 2005, anunciamos que el tratado constitucional, o algo muy similar, saldría adelante razonablemente incólume pese a su rechazo en Francia y en Holanda (a lo que habría que sumar, por cierto, el hecho de que algunos países que tenían prevista la celebración de referendos decidieron, astutamente, cancelarlos).

Quiere uno creer que el ejercicio al que asistimos en estas horas, de ostentosa fragilidad democrática, es pan para hoy y hambre para mañana. Porque, ¿durante cuánto tiempo conseguirá mantenerse enhiesto, en estas condiciones, el barco de la Unión Europea? Por lo que a ahora respecta, y entre el nevoeiro lisboeta, no me resisto a rescatar, una vez más, aquel trecho de una vieja canción de La Polla Records que da en el clavo de lo que tenemos entre manos: "Políticos locos guían a las masas, que les dan sus ojos para no ver lo que pasa". 

 *Carlos Taibo é profesor de Ciencia Política na Universidade Autónoma de Madrid e colaborador de Bakeaz.   

 

A Mariñeira, filme en galego

sarampelo @ 00:34

O cine en galego.

O día 19 de decembro vai de estreo no Teatro Principal de Santiago de Compostela co filme " A Mariñeira " . Felicito a Julio Casal o productor de Ficción Producciones e a Mamen Quintas pola súa contribución a facer un producto en galego na toda súa extensión e comprometerse cunha historia que vai en consonancia coa Memoria Histórica, apostando por productos galegos no que toca ao cine. Agardo que sexa un gran éxito por  todos aqueles que puxeron todo o seu esforzo neste filme e por Galicia.

14/12/2007 GMT 1

Humor de "El Roto"

sarampelo @ 15:40

 

Humor de "El Roto"

Insurgente.org

rotomentira.jpg

 

Fervello: Non é soamente a mentira a lingua oficial do estado borbónico, senón que tamén é a lingua dos "falsimedia" anganando e coméndolle o "coco" ao españois. Non chego a comprender como pode haber tanto xornalista "MANDILÓN". Pobre facultade das Ciencias da Información, nin son ciencias ni son información.

No vindeiro curso xa lle poden ir trocando o de Ciencias por "Paxaradas", e o de Información por: Desinformación. Desta maneira xa comezamos a quitar a primeira mentira. 

 

06/12/2007 GMT 1

Colectivo "Casas Viejas" denuncia manipulación da policía.

sarampelo @ 21:22

 

O Colectivo "Casas Viejas" denuncia a manipulación mediática e esixe á Policía que desminta a relación con ETA



cimg1251.jpg
O Colectivo "Casas Viejas" emitiu un comunicado esixindo unha rectificación pública á Policía "en relación ás acusacións que vinculan ao colectivo con ETA, a súa contorna ou o incidente da Giraldilla, así como aos medios de comunicación que as difundiron". Para o Colectivo, "estas manifestacións foron realizadas sen base algunha, cun claro desprezo á verdade e coa única intención de desprestixiar ao movemento". Ler máis.....república.es 


* Profesores da Universidade apoian........ 

* Acusacións da vinculación con ETA, “que la verdad no estropee una buena noticia”......... 

* Detenidos........ 

* Que no se “criminalice” a los ocupas......



2_header.jpg 


Fervello: Non é de estrañar todo este montaxe. Non sermos ilusos,  estamos ante o novo “arte” do século XXI. Arte que lle ven moi ben a estes políticos mediocres que nos tocou vivir, si lles faltara eses cabróns de ETA, a tiñan que inventar.

Todo comezou naquel país daquela sociedade enferma un 11 de setembro do 2001 onde practicando o terror de estado en base a unha xustificación dun acto terrorista (aínda hoxe están sen aclarar moitos puntos escuros), invádese países, cométense crimes impunes, aléntase aos “falsimedia T.V.” afíns e bastardos para meterlle medo ao persoal , así co beneplácito da poboación sen criterio propio, xustificase calquera falcatruada e tropelía aos mesmos cidadáns por parte das forzas policiais e os seus mandos políticos.

Neste caso concreto sen afirmalo, pode existir ese suposto ou hipóteses, ,.......votémoslle merda enriba a este colectivo de “Casas Viejas”, que calquera fin xustifica os medios, desta maneira parte da poboación  comezará a xulgalos como delincuentes........ Isto da unha sensación de indefensión xa que parece que para a maioría das forzas de seguridade, tódolos cidadáns somos sospeitosos e súbditos, non cidadáns , iso pódenos levar a aquilo que dicía un cidadán alemán cando Hitler chegou ao poder..........”Cuando llevaron a los comunistas y anarquistas no dije nada, llevaron a los socialistas  no protesté, cojieron a todos los judios y nada dije, cuando a mi me llevaron, no tenia a nadie que protestara ni nada que me ayudara.” 

Este arte do século XXI “democrático” tan sofisticado quedaría pasmado o gran mestre desta materia-arte (arte tamén din que son as corridas de touros) o nazi Goobels, este era un principiante en relación con estes novos estadistas “democráticos”. Abofé, que son uns dignos alumnos dese gran mestre nazi.

 

O ex-presidente de Italia asegura no "Corriere della images10.jpgSera"  que o 11-S foi obra da  CIA.

 

Al Qaeda sarebbe stato l'autore dell'attentato dell'11 settembre alle due torri in New York, mentre tutti gli ambienti democratici d'America e d'Europa, con in prima linea quelli del centrosinistra italiano, sanno ormai bene che il disastroso attentato è stato pianificato e realizzato dalla Cia americana e dal Mossad con l'aiuto del mondo sionista per mettere sotto accusa i Paesi arabi e per indurre le potenze occidentali ad intervenire sia in Iraq sia in Afghanistan. - conclude Cossiga -

Traducción1797546-180x140.jpg

La "trappola" de que Al Qaeda habría sido el autor del ataque del 11 septiembre a dos torres en New York , mientras todos los ambientes democráticos de América y de Europa, ellos saben ahora bien que el ataque desastroso fue planeado y fue dado cuenta de del Ioc norteamericano y del Mossad con la ayuda del mundo sionista para poner bajo la acusación los Países árabes y para persuadir la Potencias occidentales intervenir en Iraq  en Afganistán, - concluye Cossiga -

Francesco Cossiga

Estámonos achegando a verdade do que realmente aconteceu, dese Arte Sofisticado do que falaba no comentario anterior.

05/12/2007 GMT 1

Os españois os menos interesados na política en Europa

sarampelo @ 01:16

 

 As noticias que máis lles interesan son as deportivas

Os españois son os cidadáns europeos menos interesados na información política.prostituta.jpg
 Segundo os datos dun “Eurobarómetro”, os españois son os cidadáns da Unión Europea aos que menos lles interesa a información política. Apenas o 19 por cento dos enquisados aseguran que as noticias ás que prestan máis atención son as relacionadas coa actualidade política, fronte ao 34 por cento da media de Europa.

Daneses (co 62 por cento), holandeses (co 53 por cento) e alemáns (co 52 por cento) son os máis interesados, mentres que portugueses (20 por cento), italianos e checos (22 por cento) están á cola da clasificación.sitúanse xunto con España á cola da clasificación. zapara29ie.jpg

Os españois están interesados en noticias deportivas (40%), as culturais (39%), as de entretemento e celebridades (25%) e as científicas (23%)).

En última posición atópanse as noticias económicas (18 por cento).

Ler máis....larepública.es

-------------------------------------------------------- 

Fervello: Vou comezar con un contundente dito: Se non che interesa a política do teu país, non te preocupes, haberá outros que si lles vai a cousa,  serán políticos,  co tempo lles interesa que  non nos interese. Esa é a crúa realidade. untitled5.bmp

Con esta nova os políticos está a frotarse as mans, é unha “bicoca”, non farán ren por evitalo, non lles interesa, é importante para eles que sigamos lendo “Hola”, vendo “Gran Hermano” e todo o lixo que temos por eses mundos dos “falsimedia”.

Aínda que existen moitos factores sociolóxicos, neste país a apatía por parte dos cidadáns débese moito ao monolitismo dos partidos, un coto pechado onde non hai debate político, soamente existe aquilo de, “...y de lo mío qué..... .

Non vou a afondar moito nisto que ten moita “tela dabondo, Tamén é un factor importante o enrequecimento, as mentiras a trapo, a corrupción etc..Logo están moitos medios de comunicación pervertendo as mentes, en especial algunhas TV aplicando a “subcultura”, eliminando da mente o criterio propio.



recorte1.jpg

03/12/2007 GMT 1

¿Por que te callaste?

sarampelo @ 00:43

A revista 'Barcelona' recrimina ao rei: “¿ Por qué te callaste ?”

 

 

 

Ler máis......revistabarcelona.com

 

Ler máis...... pagina12.com.ar 

 

Bota en cara que se fotografase xunto a Videla en Arxentina durante a ditadura 720573.jpgarxentina. 

 

Ler máis......en : 20minutos.es   

 

Fervello: Non está mal o “slogan”. Agora que tantos cartiños fixeron coa frase “por qué no te callas” con aquilo dos móbiles. Pero non teñen c.... a facelo coa actual frase. Pois a min me fai moito máis gracia  ter no meu móbil “ por qué te callaste”, ten moito máis realismo . Se xuntamos as dúas frases en contextos e circunstancias distintas, o resultado case é o mesmo ( a orde dos factores non altera o producto), a prepotencia do personaxe e o amíguesmo con eses poderes fácticos de Iberoamérica.   

Se queredes podedes baixar o libro “Un rey golpe a golpe” premendo aquí.






Biografía non autorizada de Juan Carlos de Borbón 


O arquivo está en formato pdf.

 

01/12/2007 GMT 1

Pío Moa non condena o franquismo nun acto de Nuevas Generaciones

sarampelo @ 02:59

 

Nuevas Generaciones” do PP insiste un día despois no seu apoio a Pío Moa


Xunto aos mozos do PP, militantes de extrema dereita aplaudiron a non condena ao franquismo  0000008359.jpg


(Foto Plural.com) 

 

“Non condeno”
”Eu direino en dúas palabras: Non condeno o franquismo porque librou a España da Revolución, librou a España da Segunda Guerra civil, librou a España de entrar na Guerra Mundial, condenar as checas”, afirmou textualmente Pío Moa. Entón, os que presenciaban este acto aplaudiron fortemente ao historiador revisionista.

Ler máis...... en Plural.com 

Escoitar en audio as palabras de Pío Moa. 

Fervello:    Se estas son as novas xeracións do PP, ¿Como serán as vellas?. Estes cachorros pepeiros levan un rumbo sen GPS, nin compás e sen Radar. Coido que non chegaran a porto (falando en términos mariñeiros) porque lles vai a romper o timón, é o que lles falta. A pique non van xa que fan moito ruído e moi poucas noces, entón con tanto berro e noces a moreas a bordo do barco, as “Generaciones Viejas” lles votarán un cabo (ou estacha) para poder atracalos.

Este Sr. Pío "o converso", coido que está a facer apoloxía do fascismo e anda pola rúa como “perico por su casa”sen que ningún fiscal lle meta man.  Vds. Fáganse unha composición de lugar: se calquera responsable dun partido maioritario en Europa falara en público de non condenar a Hitler e o nazismo. ¿Que pensades que acontecería?. Coido que iso non pasa nin pasará. España segue sendo diferente. Que mágoa de país.

 

28/11/2007 GMT 1

Documental moi "sabroso" sobre as mentiras de Bush e os seus secuaces

sarampelo @ 23:41

Fervello: Documental moi revelador dunha pescuda xornalista moi rigorosa, onde Bush e máis os seus conselleiros sabían moito antes de comezar a guerra de Irak que nese país non había armas de destrucción masiva. A guerra estaba xa planeada moito antes dos atentados do 11 de setembro (serviron de coartada). O avó deste impresentable presidente de EEUU foi banqueiro de Adolf Hitler e o seu propio irmán foi o ideólogo do fraude electoral que lle permitiu a chegada a presidencia.

Vaia tropa do carallo. Con xente desta calaña incluído o Aznar temos mediocridade para tempo. Ata algúns americanos de criterio propio din que, foi o peor presidente desde a independencia dese país. Iso xa é moito dicir.

27/11/2007 GMT 1

Comando Cultural "Os Rabiscos" - Carlos Taibo - Con los detenidos de la LOU

sarampelo @ 01:05

 

 

Comando Cultural “Os Rabiscos”  

*Artigo de Carlos Taibo  para o Mañanceiro  

colaborador-ctaibo1.jpg

CON LOS DETENIDOS DE LA LOU 

 

 En el mes de diciembre de 2001 se registraron en muchos lugares manifestaciones contra la llamada Ley Orgánica de Universidades (LOU). Al cabo de una de ellas, celebrada en Madrid, varios jóvenes fueron detenidosde resultas de una presunta agresión a policías municipales precedida, según se adujo, de una disputa con un supuesto fotógrafo que luego resultó ser un policía de paisano.

El lector interesado en lo ocurrido por aquel entonces encontrará información detallada en http://www.nodo50.org/fadal2001/, una página en donde se recuerda también, por cierto, que los jóvenes en cuestión fueron objeto, con posterioridad, de malos tratos en comisaría. 

La Sala 23 de la Audiencia Provincial de Madrid ha ratificado la condena contra los jóvenes en cuestión, de tal suerte que si nada ni nadie lo impide dos de ellos deberán entrar en prisión, en tanto los restantes podrán beneficiarse de la libertad condicional. Importa sobremanera subrayar que, conforme a un sinfín de datos y fuentes, las numerosas discrepancias, contradicciones e imprecisiones que se revelan en el relato policial de lo acaecido obligan a concluir que los jóvenes detenidos, y luego procesados, nada podían tener que ver con los hechos que se les imputan.  

Sorprende en extremo, por lo demás, que --vaya casualidad-- algunos de los policías que testimoniaron contra esos jóvenes hiciesen valer prácticas similares en Barcelona cuando, en marzo de 2002, se desarrollaron manifestaciones contra una cumbre que debía organizar el Banco Mundial.El escenario que tenemos entre manos se completa con la certificación, una vez más, de que hechos como los que ahora nos ocupan no parecen interesar en absoluto a unos medios de comunicación, los nuestros, que muestran una fe ciega, sin atisbo alguno de duda, tanto en lo que declaran los policías como en las decisiones que asumen los jueces.  

Desde el principio esos medios han aceptado como una verdad inmanente la culpabilidad de los jóvenes procesados. Obligado resulta concluir que sus poderosos y eficientes equipos de investigación, muy saturados de obligaciones, no tienen tiempo para interesarse por hechos escandalosos que colocarían en muy mal lugar --parece-- a determinados servicios policiales y revelarían quiebras elementales, por añadidura, en el Estado de derecho. Aunque no es más halagüeño el panorama que ofrecen otros muchos estamentos, y ello por mucho que sea cierto que --honrosa excepción-- la Conferencia de Rectores de Madrid ha tomado partido por los jóvenes condenados, como lo ha hecho, por lo demás, un buen puñado de organizaciones políticas y movimientos sociales, junto con numerosos ciudadanos a título personal. No está de más recordar que la propia Amnistía Internacional ha mostrado su preocupación, en suma, ante los hechos que ahora nos interesan.

 

Al lector avezado no se le debe escapar qué es lo que despunta por detrás de las circunstancias que hemos invocado: lo ocurrido a duras penas puede explicarse sin un designio firme, del lado de nuestros gobernantes, en lo que respecta a la criminalización, con el concurso de los procedimientos que sean necesarios, de un sinfín de movimientos sociales.

 

Si ese proyecto pervive hoy con fortaleza, parece que sobran los motivos para aseverar que su entidad era aún mayor en el momento --finales de2001-- en el que los hechos se registraron, con José María Aznar como inquilino en el Palacio de la Moncloa.

Bueno será que no olvidemos, en suma, que si lo anterior es suficiente para perseverar en la contestación y en la movilización, nuestras obligaciones al respecto son tanto mayores cuanto que es fácil barruntar un horizonte vital duro para unos cuantos jóvenes que merecen nuestra rápida y contundente solidaridad. 

 *Carlos Taibo é profesor de Ciencia Política na Universidade Autónoma de Madrid e colaborador de Bakeaz.