Administra o teu Blogue

¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis

Xeneral Stanley McChrystal, artigo de James Petras

sarampelo — 23-05-2009 GTM 1 @ 14:07

Impresionante  e terrorífico  o comezo do artigo de James Petras  

" Os Deltas son uns psicópatas.... Tes que ser un psicópata acreditado para unirche á forza Delta", díxome en Fort Bragg, alá polos anos oitenta, un coronel do exército estadounidense. Agora, o Presidente Obama acaba de ascender ao máis infame dos psicópatas, o Xeneral Stanley McChrystal, á xefatura do mando militar11.jpg estadounidense e da OTAN en Afganistán. O ascenso de McChrystal para ese papel dirixente veu marcado polo papel fundamental desenvolvido na dirección dos equipos de operacións especiais encargados de executar asasinatos extraxudiciais, torturas sistemáticas, bombardeos de comunidades civís e misións de procura e destrución. Incardina totalmente a brutalidade e a afección ao sangue que acompaña a construción do imperio dirixida polo exército. Entre setembro de 2003 e agosto de 2008, McChrystal estivo ao Mando das Operacións Especiais Conxuntas do Pentágono (JSO, polas súas siglas en inglés) que se serven de equipos especiais para perpetrar asasinatos no exterior. Ler máis este interesante artigo de James Petras.




   

   Isto xa non é novo, sempre estiven convencido que os gobernantes ianquis e os seus “mandilóns” estiveron creando unha sociedade enferma. Non me estraña que agora saia este militar que din que é un psicópata, ese exército está cheo deles, comezando por aquel da II Guerra Mundial un tal Patton. Estou vendo que este Obama usa a zanahoria e mailo pau, é máis sofisticado. Non como o xenocida Bush que só usaba o pau. Non deixa de ser o mesmo.mcch400-2.gif Din que a cara é o espello da alma, soamente verlle para a cara deste elemento e como para votar a fuxir e correr ata poñer milleiros de quilómetros por medio.


 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

A merda co ventilador comeza a expandirse pola Pel de Touro de nome España

sarampelo — 18-05-2009 GTM 1 @ 14:36

 Lei de Partidos: O ventilador coa merda comeza a expandirse

tasioleypartidos.jpg

Gráfico de Tasio

 

 

A merda apoiada polos grandes medios ao servicio do PP e PSOE comeza a cheirar que da noxo. Europa nada di, e este país cada vez retroce a épocas daquela "Longa Noite de Pedra". Isto lémbrame aquela historia de Italia que lin fai uns meses e non lembro onde foi:

" En 1630, en Milán, un sospeitoso, denunciado por un honrado cidadán, é detido e torturado e, tras negar inicialmente a acusación, acaba por confesar o seu delito. Baixo tortura, denuncia tamén ao seu barbeiro, cómplice da atrocidade, e este á súa vez denuncia a outros homes, poñendo ao descuberto toda unha cadea de monstruosos malhechores que comeza, ou conclúe, nun cabaleiro de nome Padilla, xefe da campaña de terror. Unha vez condenados e executados, sobre as ruínas da casa do barbeiro alzouse unha columna admonitoria que recordaba a infame acción dos reos e advertía eternamente aos malvados sobre as consecuencias de semellante tropelía. ¿Que fixeran? Considerábaselles untori, é dicir, untadores sinistros que propagaran a peste pola cidade depositando nas paredes e nos obxectos a sustancia contaminante que transmitía a enfermidade. Só en 1778, baixo o empuxe luminoso da Ilustración, a columna foi derribada, considerando a época nova -a de Montesquieu, Verri e Beccaria- que a infamia non residía nos condenados senón nos maxistrados que os xulgaron e nos cidadáns amedrentados e igñorantes que axudaron a converter a tolemia, a superstición e o absolutismo nun procedemento natural."

E isto é o que está pasando neste país gobernado pola "esquerda" e os cidadáns mediatizados polo "Circo" xa que nin polo pan reclaman. Vainos chegar o paro ata os mesmos collóns e aquí ninguen se move.

Agardo con impaciencia que os maxistrados se dignen a ilegalizar ao PP por non condenar o xenocidio de Franco, e meta na cadea a quen fai apoloxismo daquel infame réxime, en especial ao apoloxista Mayor Oreja. Dáme a sensación que vou agardar por estes bos maxistrados ata que mexen as galiñas.

-------------------------------

NOVA do 22 de maio 2009

O Tribunal Constitucional tumba a ilegalización de Iniciativa Internacionalista.

Nesta resolución do Tribunal Constitucional o único que gañou foi a democracia e o sentido común. Retiro as palabras que dixen o outro día neste mesmo post, xa non tiven que agardar a que mexaran a galiñas, aínda que queda moito que facer neste eido. Intentemos os cidadáns que nos consideramos demócratas, indistintamente das suas ideas políticas, que non se enterre a Montesquieu, xa que por parte do partido de goberno de "esquerdas", sempre o intentaron (lémbrese Alfonso Guerra), e do PP xa non digo nada.

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

Avogado de Guatemala acusa a o presidente do seu asasinato.

sarampelo — 12-05-2009 GTM 1 @ 22:42

 

 

 O avogado de Guatemala Rodrigo

Rosemberg acusa ao presidente de

Guatemala Álvaro Colóm  do seu asasinato nun vídeo

antes de finar.

 

A gravación deuse a coñecer durante o funeral do avogado Neste vídeo aparece sentado no escritorio explicando as razóns polas cales ía a ser asasinado e se escoita: "Si me ve, es que he sido asesinado" Ler máis......

Hai un comentario no post do enlace  ler máis que, fíxome cavilar os meolos, comenta desta maneira:

"¿Qué habría pasado si esto hubiese pasado en Venezuela? ¿Desembarco de marines USA quizás, con aplausos de todos los "demócratas" made in EU?". Eu amplio un anaco este comentario: ¿Tamén desembarcaría o xornal madrileño "demócrata" El País?


-------------------------------------

Manda nabo, a que extremos  se teñen que chegar para ser escoitado e abrirlle os ollos ao persoal neses países gobernados pola extremadereita ao servicio do imperio.

Dáme moita risa que ese organismo caduco, corrupto e servicial aos intereses do capitalismo salvaxe como é a OEA, saque un informe que en Venezuela se inculca os Dereitos Humanos. Hai que foderse. Que pasa con Colombia, Guatemala e outros países de Centro e Sudamérica da onda de EEUU. Que son, "hermanitas de la caridad". Seguro que non investigan este suceso en Guatemala, pero nin de coña mariñeira.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

VIDEO I

 

 

 

VIDEO II

 

Grave acusación a Aznar de Juan José Millás

sarampelo — 09-05-2009 GTM 1 @ 20:34

 

"Grave acusación a Aznar horas antes da presentación do último libro "España puede salir de la crisis"

"Millás: Aznar non escribiu ningún libro nunca aznar.bmp

"Horas antes de que o ex presidente do Goberno, José María Aznar, presente a súa nova obra, "España pode saír da crise", o escritor e xornalista Juan José Millás acusoulle de non escribir "ningún libro" na súa vida." Ler máis.....

 

 

-------------------------------------------

 

O Millás cando fala algo sabe. ¿A quen lle pode estrañar isto?. Quizais aos nacidos de bo berce. Pois a súa capacidade intelectual xa a demostrou ao longo da súa andaina, non sí. Nembargante, coido que co seu intelecto pode chegar a ser un García Márquez, ou quizais un novo Cervantes. Pode ser que Millás esté trabucado e todos nós tamén. Darvos conta que foi o home que apoiou a salvación de Irak con tropas pacifistas. Quixo emular ao gran pintor Velázquez, pintando as costas de Galicia con pintura negra, nesta faceta pódese dicir que case o consigue, faltoulle unha brocha máis para rematar, pero colleu dabondo "prestixio".

O home quixo, ou case o logra, de pechar toda a costa de España con ladrillo e cemento, para tratar de que non chegara o sida cos caiuqueros, desta maneira xa non usaríamos condón e aforraríamos unha chea de diñeiro. Algunhas obras aínda quedaron feitas, pódese dicir que son moi fermosas, que mágoa que non seguira.

Non lin o libro que presentou estes días: "España puede salir de la crisis", e non podo facer unha opinión, aínda que algo teño lido pola Internet.

Seica que o primeiro que fai e buscar un culpable, e fala de Zapatero. Si señor, ten moita razón, este foi o que puxo a andar as hipotecas basura e levounas polo mundo adiante como un tolo, xa llo viña avisando Bush desta anomalía neoliberal salvaxe. Fala tamén de flexibilizar a xubilación, ou sexa que a pensión do xubilado vai ser pagada cada un seguindo no traballo. Nesto temos que dicir que vai por bo camiño xa que desta maneira podemos traballar ata os oitenta ou ata morrer, xa que a preocupación do Sr. Aznar é de que manteñamos  a nosa fortaleza de "macho íberico" e a dignificación do traballo como ser humano, un completo home.

Nembargante, O Sr. pacifista Aznar tiña que facer unha salvedade: os que chegan a padecer alzheimer aos 80 ou 90 anos non pode estar ao cargo de pilotar un 747 de rutas longas. Un ciruxano que padezca parkinson non poida exercer a esa idade.  Un camioneiro de 80 anos con dioptrías de cus de botella non poida levar un trailer.  Poida que o Sr Aznar colla nota destas anomalías, quizais non pensara nesto. Home, son casos aillados, pero ten que telos en conta.

Eu desde esta sinxela tribuna tamén lle podo dar ideas  para superar a crise como: botar ao fondo 30 "prestixes" nas costas, e chamar aos parados para brigadas plaieras. Outra idea sería que todos aqueles compañeiros que tivo cando estaba na Moncloa, que devolvan a España toda a pasta que chulearon en billetes de 500 euros, xa que ao pobre de Aznar o enganaron miserablemente, incluido o seu xenro Agag. Como vedes foi un grande home e pasará á historia como escritor, poeta, pacifista  pintor e dignificador do traballo de anciáns. Coido que pode arranxar a crise deste país. Tiñamos que deixalo e confiar nel. Non si.

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

 

 

Comando Cultural Os Rabiscos- La Penúltima Batalla-Rogelio Díz

sarampelo — 04-05-2009 GTM 1 @ 21:55

                                         

 

Comando Cultural Os Rabiscos

roxelio_diz10.jpgArtigo de Rogelio Díz desde México

 

 

 

 

LA  PENULTIMA  BATALLA           

          Me da tristeza ver y escuchar a muchos  jóvenes alabando el franquismo e insultando todo aquel que piensa de una forma diferente, lanzando consignas de muerte a dirigentes del gobierno en sus manifestaciones, exhibiendo banderas pre-constitucionales, swásticas, y todo el reflejo de los que coartaron las libertades en España y en el mundo.  1968-manifestacion.jpg               

          Al mismo tiempo, los herederos juveniles del régimen, vestidos con pantalón Levi`s, camisa burberry, y un jersey de cashmir colgado al cuello y muy pijas ellas, con modelitos a la ultima para demostrar que no todos somos iguales, saben perfectamente que los primeros son la carne de cañón para poder ver algún día el resurgimiento de ese sistema donde ellos se puedan diferenciar de esa chusma a la que tanto desprecian.  errazkiniglesiafranco3.JPG              

            La misma tristeza que me producen los grupos antifascistas o antisistema que utilizan los mismos métodos que los primeros solamente cambiando los colores y símbolos que la mayoría ni siquiera saben lo que significan.               

           Cambian la acción por lo que debería ser la razón, encuentran más interesante seguir al grupo repitiendo sus consignas que preguntarse el ¿Cómo o el porque? de las mismas, olvidando lo que paso hace tan solo setenta años donde mediante un golpe de Estado se implanto un régimen autoritario, represivo y sanguinario.  Donde durante cuarenta años, se encarcelaba, se torturaba y se fusilaba a todo aquel que ante la más mínima sospecha o delación, se consideraba enemigo del régimen. No existía libertad de expresión, la censura ocupaba una parte primordial del gobierno y las fuerzas del orden. Tampoco había libertad de reunión y cuando más de tres personas se reunían en la calle, estos eran rápidamente diseminados por la policía al grito de ¡circulando por favor!                    

       errazkiniglesiafranco6.JPG   

En bares, cafeterías y centros de reunión no se podía hablar abiertamente de política, ante la desconfianza y el miedo de que hubiese entre los parroquianos algún policía que al levantar la solapa descubriera que pertenecía a la brigada político social, a la cual se le tenia verdadero terror pues se sabia que tenían manga ancha y máximos poderes para detenerte solamente porque a él le diese la gana. No existía el derecho de huelga y menos el de manifestación. La mendicidad y  la homosexualidad estaba proscrita con cárcel gracias a la ley de vagos y maleantes, y la palabra de un proclive al régimen valía cien veces más que la de cualquier ciudadano sin importar la razón, gracias a eso la explotación en bastas zonas de España prodigaron grandes fortunas para una minoría y la miseria y el hambre en la mayoría que solamente veían en la emigración la solución para encontrar una vida mejor.   0000006966.jpg          

            Para las mujeres que miran con buenos ojos esa placidez del régimen contada seguramente por familiares, quiero decirles que la mujer en ese entonces perdió todo el terreno ganado durante la Republica, que todas, incluso las hijas del régimen no tenían ningún derecho fuera del que les dieran sus padres o esposos. No podían arrendar, ni tener una cuenta bancaria que no fuera con el beneplácito de su conyugue, si esta trabajaba, el padre o el marido podían cobrar su sueldo, y si el marido les era infiel tenían que soportar con resignación su cruz, más, si fueraella la infiel, el marido tenía la potestad que mediante denuncia la esposa acabara en la cárcel.   0000007165.jpg                 

            Los malos tratos a hijos o esposas estaban considerados en el ámbito privados de cada familia y la educación basada en el concepto del Nacional-catolicismo que las letras con sangre entran, dando pabilo a que curas y monjas camparan a sus anchas dando vía libre a sus instintos sádicos de golpes y un variado conjunto de castigos cada uno más doloroso.                  estudiantes_franquismo_0.jpg

         Por supuesto el aborto era ilegal, lo mismo que él divorcio, y las reuniones y saraos de más de veinte personas necesitaban el permiso de la policía con el lugar, motivo y hora de terminación y en caso de no terminarla a la hora concertada, habría una sustanciosa multa, que de no acatarla podrían acabar los organizadores en la cárcel, ya quisiera yo en aquellos placidos tiempos que la juventud organizara botellones tan de moda en estas épocas.                   

             Los sindicatos verticales, que así fueron llamados, englobaban tanto a empresarios como a trabajadores y eran tutelados por el partido único la Falanje, tomando en cuenta que la mayoría de los empresarios pertenecían o de alguna manera estaban involucrados con la Falanje y que los obreros estaban imposibilitados de protestar o formar parte en alguna decisión en la empresa donde trabajaban, supondrán fácilmente quienes serian los mayor beneficiados por esta situación.  0042770_jpg_800x600.jpg                 

             La historia de España solo estaba escrita por los vencedores y su adoctrinamiento se reflejaba en la asignatura obligatoria (y no intentaras ser objetor, ¡¡la que te caería encima!!) Formación del Espíritu Nacional, comúnmente llamada “FEN” y que estaba en todos los cursos del bachillerato, lógicamente de loa absoluta al régimen y que el comunismo y la masonería eran las dos bestias negras y malignas a las que había que exterminar. Sin embargo en esa materia mucho había de frases rimbombantes y expresiones floridas a los valores impuestos y muy poco contenido, realmente la historia contemporánea de 1931 al 78 fue ocultada y nada investigada donde solamente resaltaban algunos eventos importantes que interesaran al régimen y que al día de hoy inclusive muchos investigadores tienen serios obstáculos para realizar su trabajo.                     

               Porque, si no lo sabían, esa era la España de Franco. Un régimen que sometía a base de terror a sus ciudadanos, y que era, al igual que él Clero y la Monarquía la mas grande equidistancia de la democracia, es por eso, que cada vez que algún miembro de la Conferencia Episcopal o algún personaje de la casa real hablan de democracia, seria para morirse de risa sino fuera realmente dramático que mucha gente de hoy piense que si existe esa conformación político-religiosa.    franco-palio.jpg            

          Con todo esto aunado a la decepción causada para muchos, de los llamados partidos de izquierda incluyendo principalmente al partido  gobernante. Donde la historia contemporánea se conoce mejor fuera de sus fronteras que dentro. Donde la Ley de la Memoria Histórica es realmente una Ley de punto final. Donde la derecha supo y sabe diferenciar a las victimas de un lado y otro, a pesar de quienes gobiernan en la actualidad. Donde la derecha logro que el gobierno se solidarice y reconozca a las victimas de ETA, algo menos a las victimas del 11 M y nada a las victimas de la Guerra Civil y a las victimas de la dictadura.                     

                Aun así la última batalla esta por decidirse y esta será cuando realmente tengamos un gobierno en verdad laico y en verdad democrático, donde nadie pueda estar por encima de las instituciones y que la historia sea contada sin velos ni tapujos. 

 Rogelio Diz-Analista político

 rdiz51@yahoo.com.mx   

 

Premio a Alvaro Uribe Vélez-Premio a la Libertad

sarampelo — 26-04-2009 GTM 1 @ 23:49

 Premio a Alvaro Uribe Vélez

 Na Casa de América o 29 de abril ás 11 horas, lle será entregado persoalmente ao "narcotraficante e paramilitar" (non o digo eu o dice a prestixiosa revista norteamericana "Newsweek") Alvaro Uribe Vélez. Premio "Cortes de Cádiz : a la Libertad"

insur_uribe_borbon.jpg

 

A hipocresía chega a un punto de non retorno. Qué amistades temos, somos a reostia en verso. Qué ironía, para máis carallo "A La Libertad".

"Dios los da y ellos todos se juntan"

O mundo cada vez máis axiña comeza a xirar ao revés.

Comando Cultural Os Rabiscos-Cumpleaños de la OTAN-Carlos Taibo

sarampelo — 21-04-2009 GTM 1 @ 12:04

Comando Cultural Os Rabiscos 

Artigo de Carlos Taibo para o Mañanceiro  

Cumpleaños de la OTAN  

 

 

 carlos-taibo7.jpg

 

 

 

Carlos Taibo               

        Que la OTAN precise celebrar a bombo y platillo el sexagésimo aniversario de su fundación parece, por sí solo, señal de mala salud. Y eso que, y al menos entre nosotros, las disputas que antaño provocó la Alianza Atlántica han bajado, injustificadamente, muchos enteros. Así lo testimonia, sin ir más lejos, la apreciación que hizo suya, semanas atrás, una de las tertulianas de turno, firmemente convencida de que la presencia de militares españoles en Afganistán quedaba suficientemente fundamentada por el paraguas que ofrecía la OTAN, una instancia al parecer impoluta y de siempre entregada al respeto de la legalidad internacional y de los derechos humanos...              otan.jpg                 

        Es urgente, sin embargo, reabrir la discusión sobre lo que hoy significa la Alianza Atlántica. Lo primero que conviene recordar al respecto es que la OTAN configura la principal de las avanzadas militares perfilada por los países ricos. Como tal, y si así se quiere, constituye el brazo armado de un proceso nada edificante, la globalización capitalista, y contribuye poderosamente a asentar en el Norte opulento una genuina y orgullosa fortaleza. Por su singularidad guerrera --carece de  competidores--, la Alianza tiene tanto peso como el que corresponde en conjunto al Fondo Monetario, el Banco Mundial y la Organización Mundial del Comercio. Por cierto que si todas estas instancias han escapado llamativamente al control de la ONU, obligado parece subrayar que la OTAN ha desempeñado papeles decisivos a la hora de desacreditar, también, a la máxima organización planetaria: en 1999, al cumplir medio siglo, la Alianza dejó claro que en adelante sus acciones no tendrían por qué depender de una resolución específica del Consejo de Seguridad, en lo que se antojaba un torpedo en la línea de flotación de un Derecho Internacional laboriosamente gestado durante decenios.                           dafa.jpg 

      En un sentido próximo, la OTAN es una organización claramente supeditada al dictado que impone la Casa Blanca. Aun siendo cierto que algunos miembros de la Alianza han contestado en momentos precisos unas u otras políticas norteamericanas --así lo hicieron, por ejemplo, Francia y Alemania con ocasión de la agresión que EE.UU. preparaba en Iraq en 2003--, la OTAN como tal a duras penas ha servido de cauce para la expresión de tales disensiones. Antes bien, la Alianza ha refrendado puntillosamente todos los criterios defendidos por Estados Unidos, lo cual no ha sido óbice para que éste se sirviese de ella a capricho según las circunstancias. Washington rehuyó la colaboración de la OTAN en el mentado Iraq, pero bien que la recabó, en cambio, en Afganistán. Es evidente, de cualquier modo, y en paralelo, que la Alianza ha sido un elemento decisivo a la hora de cancelar cualquier proyecto de independencia del lado de la Unión Europea.                           El

         El derrotero reciente de la OTAN se ha visto marcado, en otro terreno, por tres procesos de interés. El primero es una generosa expansión del área de sus acciones militares, no sometida hoy a restricción alguna, y ello por mucho que pueda apreciarse una concentración de intereses en una región, el Oriente Próximo, geoestratégica y geoeconómicamente vital. El segundo lo aporta una activa presión sobre Rusia, encaminada a obstaculizar el renacimiento, en el oriente europeo, de un gigante contestatario; en este sentido, y de nuevo, ningún dato permite afirmar que la Alianza Atlántica ha servido de freno a una creciente agresividad norteamericana plasmada, por ejemplo, en escudos antimisiles y bases militares que apuntalan un proyecto orientado a disputarle a Moscú una atávica zona de influencia.

          Agreguemos, en suma, que las presiones de la OTAN mucho tienen que ver con el crecimiento del gasto militar en todo el planeta; quienes, hace tres lustros, se atrevían a sugerir que la Alianza era un venturoso estímulo para las conversaciones de control de armamentos han tenido que plegar velas.             nato.jpg              No puede faltar en nuestras consideraciones, en fin, el recordatorio de que, rematada la 'guerra fría' y necesitada la OTAN de nuevas fuentes de legitimación, al cabo encontró la mayor de éstas en el intervencionismo autodenominado humanitario.

    No hay que ser muy sagaz para concluir que este último responde las más de las veces a la defensa de los intereses de siempre, realizada ahora, bien es cierto, de la mano de procedimientos aparentemente más benignos y notablemente más eficaces.

          Quien piense, de cualquier modo, que la OTAN siente alguna preocupación por los derechos humanos en algún lugar del planeta haría bien en preguntarse por qué sus soldados no se han desplegado en Gaza y Cisjordania, para exigir la retirada del ejército israelí, en el Kurdistán, para reclamar de los militares turcos el respeto de las normas más elementales, o en el Sahara occidental, para hacer otro tanto con las fuerzas armadas marroquíes. El intervencionismo humanitario ha servido para ocultar, por añadidura, lo que ocurría en la trastienda en la forma de un doble y delicado proceso: mientras la OTAN se ha lanzado con denuedo a la identificación --en su caso a la creación-- de nuevas amenazas como las que supondrían el terrorismo internacional o las migraciones, por el otro --ya lo señalamos antes-- bien que ha procurado, incansable, reflotar algunas de las viejas, y en singular la que acarrearía el gigante ruso.                          

         Chesterton, el escritor inglés, tuvo a bien señalar que el matrimonio es una institución ideal para resolver un sinfín de problemas que no existirían de no existir el propio matrimonio. Si sobran las razones para endosarle a la Alianza Atlántica la frase chestertoniana --tradúzcala el lector--, también sobran para desear que el de estos días sea el último aniversario que la OTAN celebre.   

 

Probas da vinculación de elementos policiais con grupos neonazis

sarampelo — 18-04-2009 GTM 1 @ 14:21

 

 

Novas probas da vinculación de elementos policiais con grupos neonazis. Ler máis...   
 

 O vídeo que aparece embaixo desta liñas recolle o momento en que pasa a policía, trátase do 27 de agosto e o 11 de setembro de 2008   

En concreto o xoves 21 de agosto pola noite, cara ás 23:00h pasaron por diante do CSO A Traba dúas motos "scooter" con catro persoas de estética neonazi gritando "¡guarros!". O insulto "guarros" é típico de círculos ultraderechistas para referirse aos movementos sociais anticapitalistas, sexan da tendencia ideolóxica que sexan.

Este feito non tería maior transcendencia se non fose porque 6 horas despois, ás 5:00h da madrugada, unha patrulla da Policía Nacional paseouse lentamente diante do centro social e a través da megafonía do coche un axente gritou, así mesmo, "¡guarros!".




Os feitos repetíronse o mércores 27 de agosto ás 3:00h da madrugada, cando outra patrulla da Policía Nacional pasou diante do CSO A Traba pretendendo espertar aos activistas do centro social gritando pola megafonía do coche "¡guarros, arriba!".

De novo, o sábado 6 de setembro de madrugada ás 2:30h volveron pasar ao berro de ¡guarros, guarros!. E poucos días despois, o xoves 11 de setembro ás 4:30h da madrugada pasaron por última vez ao berro de ¡boas noites, guarros!.


Información de La República.es 

------------------------------------------------------

Como vemos, 4 veces en menos dun mes estivo pasando unha patrulla da Policía Nacional, non sempre o mesmo coche, por diante do CSO A Traba con berros e insultos, xusto nun contexto no que grupos nazis realizaran ataques violentos contra o centro social.




Se isto é desta maneira, apaga e ímonos. É como ir ao cortello e matalas todas.¿ A quen meten na policía?. Si se comproba a veracidade polo fiscal que lle corresponda ou mandos policiais ( o dubido moito que metan mano),  isto ten que depurarse e a puta rúa cos responsables e non andar con panos quentes. Eu como milleiros de cidadáns que pagamos IRPF, non estamos dispostos a manter cun soldo a neonazis, ¡ foder ! era o que me faltaba nesta vida, despois de burro apaleado. Ollar o de Inglaterra cando o cumio do G20, de inmediato depurouse aos responsables. Se non se fai desta maneira, este país a leva clara. Así nos vai.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior


O presidente do Banco de España di que non hai marxe para máis gasto

sarampelo — 16-04-2009 GTM 1 @ 15:16

Ordóñez di que no hai marxe para máis gasto

 “El gobernador del Banco de España, Miguel Ángel Fernández Ordóñez, dijo ayer en el Congreso que el sistema de pensiones requiere de unas finanzas públicas saneadas. A modo de aviso al Gobierno ante la tentación de nuevas medidas de impulso fiscal, el gobernador advirtió de que el margen del gasto público "se ha acabado". "El recorrido al alza del déficit público no puede ser ilimitado, para evitar un fuerte aumento de la deuda pública”“. 4.jpg

Durante su comparecencia en la Comisión parlamentaria que analiza el futuro del sistema de pensiones, el gobernador del Banco de España defendió la necesidad de abordar "sin tardanza" la reforma de la Seguridad Social. "Unas reformas moderadas y adoptadas con tiempo suficiente ayudarán a resolver los problemas a largo plazo y a tranquilizar y reducir incertidumbres", dijo.Sin decantarse abiertamente por ninguna medida, el gobernador se mostró partidario sobre todo de las que tengan que ver con la edad de jubilación (como elevar la edad legal del retiro o endurecer la jubilación anticipada) y con la llamada contributividad, esto es, la relación entre cotización y prestación.”

Comentario de Cayo Lara de IU

---------------------------------- 

Este tío está de” coña”. Milleiros de millóns (billóns) para reflotar a desfeita do capitalismo salvaxe, para axudar aos culpables da crise ( ninguén está na cadea e purgándoas dos responsables financeiros que nos levaron a esta situación), bancos, especuladores, e, agora ponse en dúbida as pensións. Cando se lles axuda con tanto diñeiro a estes bandidos financeiros e a banca, este suxeto non dixo ren de ren, o tio "cabronazo "só métese cos máis débiles. A pan e auga tiña que estar o tempo de 5 anos.

Non haberá diñeiro para pensións, iso di  este Sr. que debe vivir de “puta madre”. Ou sexa, co diñeiro público sanéase aos bandidos especuladores, e este Sr. ten a cara dura de dicir que non haberá diñeiro para as xubilacións. Seguro que alguén que pense coma el dirá que todo o que escribo é pura demagoxia. Non sei si os parados, tanto os que cobran o mínimo como os que nin teñen prestacións lle poden chamar demagoxia.  ¡ Xa está ben carallo de tanto xogar co persoal ¡. ¿Quen puxo a este Sr. nese posto, os banqueiros e especuladores ou o PSOE ?.

O que quere este elemento será que,  cando estás no cadaleito aos oitenta anos cobres a pensión. Isto é tan cabréante que asemella a un retroceso ás épocas medievais. ¡ Refundar o capitalismo salvaxe!. Anda que se fodan, que vaian a refundar os seus xenitais que falla lles fai.

Rematando: Que despidan a este Sr. co dereito a vivir dous anos co diñeiro do paro e que se sente no “Banco”, pero no banco de calquera Alameda ou do Retiro de Madrid.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

14 de abril día da República

sarampelo — 14-04-2009 GTM 1 @ 12:03
bandera_republica.jpg

 14 de abril, tal día como hoxe de fai 78 anos proclamabase en España a Segunda República, o periodo democrático da nosa historia máis esplendorosa.

CONSTITUCIÓN REPUBLICANA DE 9 DE DECEMBRO DE 1931 (PDF)

HIMNO DA REPÚBLICA bola2.jpg

POLITONO DO HIMNO

A LAS BARRICADAS

 A Constitución da Segunda República supuxo un avance notable no recoñecemento e defensa dos dereitos humanos polo ordenamento xurídico español e na organización democrática do Estado: dedicou case un terzo do seu articulado a recoller e protexer os dereitos e liberdades individuais e sociais, ampliou o dereito de sufraxio activo e pasivo aos cidadáns de ambos sexos maiores de 23 anos e o poder de facer as leis no mesmo pobo, que o exercía a través dun órgano unicameral que recibiu a denominación de Cortes ou Congreso dos Deputados e, sobre todo, estableceu que o Xefe do Estado sería en diante elixido por un colexio composto por Deputados e compromisarios, os que á súa vez eran nomeados en eleccións xerais.


Todos eles son distintivos da preocupación republicana pola soberanía popular e a democracia efectiva, polo que é posible enunciar unha serie de principios que a Constitución incorporou ou reafirmou como elementos esenciais do ordenamento xurídico español:

- O principio de igualdade dos españois ante a Lei, ao proclamar a España como "unha república de traballadores de toda clase".
- O principio de laicidade, polo que se ía máis aló da mera separación entre a Igrexa e o Estado para penetrarse nun ámbito de total eliminación da relixión da vida política.
- O principio de elección e a movibilidade de todos os cargos públicos, incluído o Xefe do Estado.
- O principio monocameral, máis acorde á democracia, que supoñía a eliminación dunha segunda Cámara aristocrática ou de estamentos privilexiados e polo cal o poder lexislativo sería exercido por unha soa Cámara.
- Prevíase a posibilidade da realización dunha expropiación forzosa de calquera tipo de propiedade, a cambio dunha indemnización, para utilización social así como a posibilidade de nacionalizar os servizos públicos (Lei de reforma agraria).
- Ampla declaración de dereitos e liberdades. Concedía o voto desde os 23 anos con sufraxio universal tamén feminino.
- Separación da Igrexa e o Estado, ademais do recoñecemento do matrimonio civil e o divorcio. A República foi a primeira que tivo a unha muller Ministra como Federica Montseny, libertaria da CNT. 

Xoan de Cagalloso e Soutomaior 

Un centenar de vilagarcians rinden un sentido homenaxe á Segunda República 78 años después
O acto albergou discursos, poemas, ofrenda floral y cánticos dos presentes. Estiveron presentes entro outros concelleiros de PSOE, EU, a alcaldesa Dolores García

O Poeta Victor Castro recitou un poema con o título "Reconciliación".

>VIDEO

¡ HAI CARMELA !