Administra o teu Blogue

¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis

A Garda Civil retén a un cidadán por levar unha insignia republicana

sarampelo — 25-06-2009 GTM 1 @ 00:10

A Garda Civil retén a un cidadán por levar unha insignia republicana

Segundo os axentes, era unha afrenta "á monarquía elixida de forma democrática"

bandera-republicana.bmp
Entón, o afectado solicitou chamar ao seu avogado e a un medio de comunicación, segundo Canarias Agora. Cando os axentes pedíronlle que lles acompañase a un cuarto, o cidadán palmero negouse, asegurando que "se o xuíz mándame quitarme a bandeira, fareino". Entón, a Garda Civil, con moi malos modos replicoulle polos meus "cojones", para facerlle entrar no cuarto.

======================

Isto é unha vergonza, ata pon os pelos de punta que a catro analfabetos déanlles unha arma, e o poder poñernos de seonllos ou pecharnos nun cuarto, é algo de película de terror. Eu levarei a bandeira que me pete na solapa, estou no meu dereito. Xa está ben de intocables neste país, xa está ben de que ninguén poida tocar ao rei, nin ninguén poida discutir a transición que na actualidade é a eterna transición. Logo a estes servidores da orde pública no lle explicaron que o Tribunal Constitucional permiteu a bandeira republicana en calquera lugar , ata no solapa ou na orella. ¿Qué carallo lles enseñan nas academias da Garda Civil?. Dame a sensación que neses centros aínda reside un fedor a fascismo.

Di o garda civil que era "unha ofrenta á democracia". A estes "servidores da orde" seguro que neses "centros" non lle dixeron que a verdadeira institución democrática, elixida polos cidadáns españois, libres e democraticos foi a II República Española, ao que os fascistas arrebataron pola forza das armas, onde fora a máis grande ilusión colectiva de tódolos tempos en España, o principio de acadar un país moderno, e falo e escribo  con causa xa que iso mo contou meu pai que ten agora 95 anos e estivo na Guerra Civil no bando dos franquistas, recoñecendo que aquilo foi un erro e perdérase toda esperanza de facer un país avanzado, xa que a Constitución era unha das máis progresistas e xustas do mundo. Foi unha mágoa que a votaran abaixo a sangue e lume polos fascistas. Cousa que aínda hoxe os do PP xamais condenaron o franquismo e estámos na mesma. 

Iso de dicir polos meus "cojones", sóame a unha música que xa tiña esquecida. Neste país aínda todo ten que ser polos meus "cojones". A lei destes gardas civiles a descoñecen. ¿Cando se darán conta dunha puta vez que aquí é a lei  quen manda e non os "cojones". Xa está ben de ser gardas, xuíces e verdugos, xa está ben carallo, de tanta prepotencia e mangoneo. Eu si que estou ata os "cojones" de tanto fascismo e tanta impunidade por parte dalgúns poderes do Estado.

Ao rei ninguén o elixiu, senón que nolo impuxeron sendo unha rémora daquela "longa noite de pedra". Atopámonos na puta eterna transición que nos leva ao fascismo e as cavernas das que moito lle gusta ao Rouco Varela, aquilo do nacional-catolicismo.

É o señor "socialista" Ruvalcaba" non pensa depurar a estes ou este garda civil. Nin de coña o fai, ten que contentar aos mesmos de sempre, aos "democraticos de toda a vida". Iso é intocable.

¿É que non vai haber nin siquera unha pregunta no Parlamento?. Que vergoña de "democracia transitoria".

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

 

Rosa Díez lle chama "Garrapata" e ser " inmundo" a Sastre

sarampelo — 23-06-2009 GTM 1 @ 14:48
A deputada de Unión, Progreso e Democracia cualifica ao cabeza de lista de II como "garrapata" e "ser inmundo"

 --------------------

Rosa Díez é o xenuino produto político da eterna transición na que vivimos; cultura mínima, ambición atroz, principios inexistentes e confusión deliberada entre oportunismo e intelixencia; é dicir protofascismo.
A eterna transición se retroalimenta coa ideoloxía que produce e así busca permanecer, como calquera réxime.
Rosa Díez é suxeito e obxecto desa produción, ideoloxía atascada a medio camiño entre unha ditadura fascista con tintes paletos e unha democracia de corte europeo occidental.

Esta Señora aproveita a facer demagoxia e insultar con un grave problema que sempre dou moito de si aos partidos políticos. O problema basco é como unha "goma" estira e estira e sempre volve ao seu principio, uns a estirar e outros a soltar. Uns matando como asasinos que son, e outros alimentándose desa "goma". Por outra banda, os medios (falsimedia) ao servicio de intereses bastardos terxiversan e manipulan xa que ollei o artigo de Sastre completo e non vexo nin demos nin farrapos de gaitas. O principal e demonizar  ao suxeto sexa como sexa. Imos mal, e cada vez peor sendo esta Señora un mal para esta "democracia". Unha muller resentida é como unha tigresa coas uñas afiladas; soamente ler o seu "curriculum"  da moito medo ter a esta suxeta no xogo político. O chamarlle "inmundo" a Sastre lembrame a Hitler cando lle chamaba aos xudeus con ese mesmo calificativo. Da mágoa ver, escoitar e aturar a estes impresentables, arribistas e oportunistas políticos que temos neste sufrido país. Ler o artigo completo de Sastre.

 

 

Se alguén ve diaños no artigo, logo apaga o candil e temos que fuxir deste país.

 

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

Camiñando cara o Fascismo

sarampelo — 17-06-2009 GTM 1 @ 22:29

 Imos camiño do fascismo se os deuses

non o remedian.

 

 

Sentencia do caso dos Mossos que lle deron unha malleira a un detido nunha comisaría. 

 

Non existiu "trato vejatorio ou degradante" nos 4 Mossos que deron unha malleira a un cidadán
O caso saltou aos medios de comunicación debido a que a Consellería de Interior instalara unha camara de vixilancia en sala de cacheos que gravou como agredían a un detido.

A Audiencia condenou a 600 euros de multa por unha falta de lesións aos tres axentes. A Fiscalía pedía cinco anos e nove meses de prisión, 9.600 euros de multa e sete anos de inhabilitación por un delito contra a integridade moral e outro de falsidade documental, ademais da falta de lesións.

O detido sufriu varias contusións na zona ocular, o nariz, o brazo e o tórax, pero segundo a sentenza non está demostrado que perdese a conciencia.

------------------------

 

Se un ollea o video parece que o xuíz debeu quedar cego. 600 euros por unha malleira ou unha morea de hostias según os xuices ten ese coste.

Daquela os sindicatos policiais votaban chispas contra as cámaras nas comisarías. ¿Logo cando non están que aberracións fan?. Agora estes mesmos sindicatos nada din da sentencia.Isto lembrame o pasado e camiñamos por corredoiras moi negras e escuras.

Ao final da sentenza, din que non está demostrado que perdese a conciencia. É que estes tíos que xuzgan nos toman por menores de idade,  por idiotas ou por cegos. Isto quere dicir que se xuntan vinte polis a dar unha malleira boa, a repartir 600 euros son capaces de votar dando hostias ata que comecen a súar, moito menos euros que ir a un xinnasio.

Ao ollar o video soamente vin a catro elementos covardes que amparándose nunha placa desatan a súa mala hostia con un detido que nada pode facer. Esa mala hostia a levan dentro por problemas sicolóxicos e traumas, xa que non son capaces de facer outra cousa e a súa capacidade intectual e cultural é mínima, onde xamais se preguntan a si mesmos calquera orde que sexa ilexítima ou poñer en cuestión calquera barbaridade ordeada por un xefe. A algúns destes polis  (que pagamos todos) os miolos cero patatero.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior


Cacicada, Nepotismo ou irresponsabilidade.

sarampelo — 16-06-2009 GTM 1 @ 13:15

¿Será isto unha iresponsabilidade, ou un adianto do Entroido?

 

A nova que estou lendo no Blog Esmorga comeza desta maneira: 

 

"Javier Dorado Soto, un crío de 21 tacos, estudiante de derecho, es uno de los tres asesores de la Consellería de Economía e Industria. "


1213988844233compromisario2dn.jpg

Se a nova é certa, apaga o candil e ímonos deste país. Non sei ren sobre este nene, pode ser unha lumbrera, isto non o discuto, pero poñelo como asesor dunha Consellería tan importante para o despegue económico de Galicia hai que ter moitos bemoles. Que a industria e a economía deste país xa de por sí escarallada nestas materias sexa asesorado por alguén que descoñece (segundo as novas) o texido industrial é  como ir ao cortello e matalas todas.

Alguén por eses foros comentaba que, aínda unha persoa moi ben preparada, con anos de experiencia, lle temblaría o pulso ante esa responsabilidade histórica. Aínda non mo creo que isto sexa certo. Manda carallo na Havana. O Sr. Dorado atopou o que non poido Hernán Cortés, "El Dorado" con 5000 euros ao mes.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

 

Comando Cultural Os Rabiscos-En Defensa del Español-Artigo de Roxelio Díz- México

sarampelo — 14-06-2009 GTM 1 @ 14:45

                        Comando Cultural os Rabiscos   

 

 

Artigo de Roxelio Díz desde México   

 

 

   

 EN  DEFENSA  DEL  ESPAÑOL

 La defensa del español y en contra de las lenguas cooficiales es llevada a ultranza por varios lideres políticos como Mayor Oreja, Rosa Diez, Rajoy, Feijoo, así como destacados periodistas de importantes medios de comunicación, Isabel Sansebastian, Curry Valenzuela, Carlos Dávila, Jiménez Losantos y muchos más, aduciendo la imposición de sus lenguas autóctonas en Galicia, Euzkadi y Catalunya. Pero es realmente en el resto del Estado español donde se puede apreciar una verdadera intolerancia a todo aquel que hable más de dos lenguas y pueda ver además que se siente orgulloso de haberlas aprendido.

 

Se ofenden esos entusiastas del más rancio nacionalismo español, cuando viajan a través de estas comunidades y notan que están en desventaja en su poder de comunicación al hablar solamente una lengua, y esa molestia hace que intenten por todos los medios el imponer en esas comunidades históricas de nuevo el español, ante la falacia que este se esta destruyendo. Cuando todo aquel que ha estado en esos lugares sabe perfectamente que el 99 % de sus habitantes se pueden comunicar perfectamente en castellano, y que en el día a día estos habitantes tengan más problemas en hacer todas sus gestiones en su lengua propia que en español, ya que quizás un buen porcentaje de sus paisanos, sean venidos de fuera o que como el Sr. Mayor Oreja su padre le prohibiera estudiarlo y aprenderlo y menos poder comunicarse en esa lengua.

 

Lo que para otros países es una oportunidad de enriquecimiento en el conocimiento, no de dos idiomas, sino, de tres, cuatro o cinco dentro de su plan de estudios, y que para muchos españoles sea un verdadero problema, tanto así que  algunos partidos han creado plataformas y llevan en su programa electoral la imposición del castellano, tratándolo de ocultar mediante la libre elección a la educación de sus hijos en una sola lengua.

 

No quiero pensar que en Suiza, un país que tiene 4 lenguas oficiales, el alemán, francés, italiano y romanche, y donde su plan educativo es que los niños aprendan un numero mínimo de dos idiomas oficiales mas uno alternativo que puede ser el ingles, español o el chino. Esto hace que en este país sus ciudadanos en general dominen de tres a cinco idiomas sin ninguna dificultad. Y que algún suizo pretenda que su hijo sea educado solamente en un idioma o que pretenda propagar que su lengua este en peligro, vamos, eso no lo piensan ni los que tienen por lengua materna el Romanche, que es minoritaria, y que sin embargo hacen verdaderos esfuerzos para que no se pierda, sino al contrario que cada vez sea más fuerte, y que se admire a los que logran dominarla.

 

Yo tengo una muy buena relación con la Colonia Suiza en México, por lo que en varias ocasiones me han invitado a los mas de 700 años de su independencia, y en cada uno de estos eventos, su embajador trae un mensaje grabado de su presidente en los cuatro idiomas oficiales, así como en el idioma del país donde están, por cortesía hacia sus invitados.  Es en estos lares con pensamientos conservadores en que la gente es más intolerante contra los intereses educativos de sus propios hijos, al no aceptar una lengua como parte del enriquecimiento del país, y quieren una educación en un solo idioma, en vez de preocuparse por que su hijo aprenda mas.

 

Sin embargo acepta de buena gana y se sumerge en esa invasión de palabras inglesas para sentirse más vanguardista, puesto que la gran mayoría que se expresa de esta manera no tienen ni la más pajolera idea del ingles más elemental. Puesto que una persona que hable ingles no comete la aberración de hablarlo mezclándolo con palabras en español, y lo que es peor, muchas de estas personas cuando dicen estos anglicismos están convencidos que es así, y algunos no conocen su traducción al español y piensan que así esta bien dicho, y empezamos mal cuando hasta el cansancio a la liga de campeones le llamamos la “champions league” al tiro de esquina “corner” y al fuera de juego “offside”, a las historietas y más castizamente tebeos (la gente joven no lo entendería) los conocen como “comics” en vez de carteles les dicen “posters” a las pintas le llaman “look” y al estilo o moda “fashion”, correr es “footing o jogging” se estudian “masters”, ya no tomamos bebidas ligeras o suaves ni fumamos tabaco bajo en nicotina lo hacemos con bebidas y cigarrillos “Light”, olvidamos ya la palabra estacionamiento y usamos “parking” a la señal de alto, le decimos “stop” las compañías hacen “mailings y trainings” la gente guapa es la “Beautiful” y las revistas “magazine” los anuncios “spots” y los espectáculos “shows”.

 

A las entrevistas “Interviews” los representantes son “managers” zonas exclusivas o gente importante se les dice “vips” y a los derechos de autor “royalties”, los puestos de venta “stands” y a la sobreventa “overbooking”.Y sin sonrojarse siquiera cuando van al restaurante de autoservicio, le llaman “self-service” al solomillo “steak” al tocino “bacon” y a la carne asada “roast-beef”.

 

Mientras nos preparan un “catering” intentaremos hacer un buen “business” siempre y cuando nos den el suficiente “handicap”, puesto que su “ranking” es superior al nuestro, después pasaremos al “hall” para tomar un “lunch” con el “boss” y que nos regale unos “tickets” para los “play-offs” de los juegos de “basket” pues tengo el “feeling” de que nuestro equipo ganara hoy.

 

Mi mujer hace “aeróbic” para después ir de “shoping” con las amigas, y yo les preparo unos “sàndwichs” a los niños mientras juegan con la “play-statiòn”, en espera de la “baby-sitters” que nos los cuide.

 

Un amigo hizo estudios de “marketing” y me comento que en los “castings” había muchos “gays” y que por eso no encontraba “sponsors” adecuados para su “reality”, así que organizamos un “back-stage” donde regalamos “pins” y “compacts”.Las mujeres ya no usan medias sino “panties” y nosotros tampoco usamos calzoncillos, ahora les llamamos “slips o boxers”        

  Yo ya no sé, si estoy in o estoy out y menos si este articulo esta cool, lo que si sé, es que deberíamos sumarnos a la defensa de nuestras diferentes y hermosas lenguas, en vez de atacarlas, y no menospreciarlas por otras, porque aquí si estamos perdiendo la batalla, la defensa del español se encuentra en el mismo territorio que así lo habla, y no en las autonomías con lengua propia, puesto que quienes hablan esas lenguas, cuando lo hacen en las mismas no se cometen este tipo de mezcolanzas idiomáticas y si en castellano.En fin, aun sigo sin entender al muchacho aquel que le decía a Carod Rovira, ¡yo le voy a llamar José Luís porque no entiendo el catalán!, y quizás después iría a un “pub.” para ver la repetición y de “camping” en las vacaciones estivales. Rogelio Diz-Analista político

rdiz51@yahoo.com.mx         

 

Pink, unha nena moi mala.

sarampelo — 04-06-2009 GTM 1 @ 18:18

Pink, unha nena moi mala

"Dear Mr. Presiden"

Vídeo con Subtítulos en español do su album "I´m not Dead"

Agora que estamos en "eleccións europeas", a canción tamén pode ir nesa dirección por aquilo da OTAN. Dedícolla a Aznar, Mallor Oreja e por suposto a Zapatero por manter esas tropas de "labor humanitaria"en Afganistán.
A estes señores anteriormente citados lle fago a pregunta que cita a canción da nena mala: ¿ Cómo podedes durmir mentres o resto do mundo choramos?

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

Comando Cultural Os Rabiscos-¿Y esto es la sostenibilidad?, Carlos Taibo

sarampelo — 26-05-2009 GTM 1 @ 22:15

 Comando Cultural Os Rabiscos

Artigo de Carlos Taibo para o Mañanceiro

¿Y esto es la sostenibilidad?  

carlos-taibo7.jpg



Carlos Taibo

(Público) 


      En los últimos meses han pasado por los estudios de televisión y de radio, y se han pronunciado en las páginas de los periódicos, decenas de dirigentes políticos, de economistas, de sindicalistas y de periodistas, próximos al gobierno o cercanos a la oposición. Aunque a menudo disientan en lo que respecta a las medidas precisas que conviene arbitrar, todos parecen estar de acuerdo en algo importante: para dejar atrás la crisis en curso hay que recuperar la senda del crecimiento económico y conseguir que despierte de una vez por todas el consumo.

    

      En un planeta en el que sobran los argumentos para afirmar que el crecimiento no genera cohesión social, provoca agresiones medioambientales muchas veces irreversibles y propicia el agotamiento de recursos que no estarán a disposición de las generaciones venideras, cada vez es más urgente que busquemos, por ello, otros horizontes. Sorprende, sin embargo, que muchos de quienes han hecho de la sostenibilidad su bandera de enganche prefieran esquivar la conclusión de que en los países ricos tenemos que asumir cuanto antes reducciones drásticas en la producción y en el consumo, de la misma suerte que tenemos que repartir el trabajo en provecho de modelos que hagan de la redistribución de la riqueza, de la vida social, del ámbito local y del ocio creativo sus cimientos.

    

     Nada de esto último se aprecia, ni de lejos, en las posiciones que abrazan hoy nuestros gobernantes, empeñados en sacar adelante diagnósticos de lo que sucede tan errados como interesados. Recuérdese que hace algo más de un año el presidente Rodríguez Zapatero eludía mencionar, en sus discursos, la palabra 'crisis'. Después se inclinó por arrojar todas las culpas de lo que ocurría sobre los desmanes que ha dado en exportar la economía norteamericana --ninguna correspondía, en cambio, a un modelo, el español, al parecer en modo alguno lastrado por flujos especulativos de diversa índole--, para, en los últimos tiempos, descargar sus iras contra una burbuja inmobiliaria que, según una singularísima visión, nada habría tenido que ver con las políticas alentadas por el Partido Socialista desde las más diversas instancias. ¿Cuánto tiempo tardará Rodríguez Zapatero en percatarse de las contradicciones flagrantes de lo que defiende ahora?

    

     Y es que no hay manera de casar el omnipresente discurso de la sostenibilidad con medidas como las que el gobierno español ha decidido alentar en respuesta a la crisis. Una de ellas es esa enloquecida apuesta por la alta velocidad ferroviaria que tanto gusta --dicen-- al presidente norteamericano de estas horas. A su amparo está claro qué es lo que se nos viene encima: una forma de transporte que reclama salvajes agresiones contra el medio, propicia la desertización ferroviaria del grueso del territorio, es extremadamente onerosa en términos energéticos y se traduce en precios inalcanzables para la mayoría de los ciudadanos. Otra de esas medidas la aporta la frenética construcción de nuevas autovías sin que nadie explique convincentemente quién las va a poder utilizar en el futuro, cuando se disparen los precios de las materias primas energéticas que empleamos. Qué no decir, en fin, de la impresentable, y discriminatoria, decisión de subvencionar con recursos públicos la compra de automóviles. ¿No sería más razonable que, lejos de pensar en los intereses de las grandes empresas, nuestros gobernantes ayudasen, antes bien, a quienes han decidido prescindir de un instrumento, el coche, que retrata cabalmente muchos de los elementos de insostenibilidad que atenazan a nuestras sociedades? Mientras se apoyan con descaro olímpicas parafernalias, por momentos despunta, en fin, la lamentable retahíla que da cuenta del liderazgo español en tecnologías verdes, casi siempre adobada, por añadidura, con la triste defensa, también en este ámbito, de la competición más feroz.

    

    Bien es cierto que los desafueros transcienden el terreno de la sostenibilidad. Para cerrar el círculo, nuestros gobernantes repiten incansables que no van a aceptar rebajas, en provecho de los empresarios, en lo que atañe a las reglas del juego del mercado laboral. Empiezan a menudear las noticias, sin embargo, que sugieren que el Partido Socialista sopesa introducir algunas de esas rebajas en un escenario en el que los empresarios a los que acabo de referirme no tienen mucho de qué quejarse: al amparo de una precariedad que se impone por doquier, las normas imperantes han permitido --no se olvide-- un crecimiento espectacular de la cifra de desempleados, en muchos casos sin cobertura alguna.

    

    Para que nada falte, entre nosotros se ha optado por importar un modelo, el norteamericano, que defiende medidas de socorro tan generosas como urgentes cuando las entidades financieras están al borde de la quiebra, pero no actúa con la misma benevolencia y energía cuando son las economías de los trabajadores --recuérdese a las decenas de miles de inmigrantes que contrajeron hipotecas en condiciones próximas a la usura-- las que se hallan con el agua al cuello. Y es que quienes nos dirigen, de siempre remisos a poner el dedo en la llaga de lo que supone un capitalismo depredador e injusto --hoy, por cierto, a la deriva--, defienden, sí, el bien común... siempre y cuando no choque con los intereses particulares de las grandes empresas. Que se lo digan, si no, a Microsoft, que a buen seguro se apresta a sacar tajada de ese ambicioso programa que, de hacerse realidad, pondrá en manos de nuestros niños un magnífico ordenador llamado a resolver mágicamente las carencias del sistema educativo que arrastramos.  

 

Xeneral Stanley McChrystal, artigo de James Petras

sarampelo — 23-05-2009 GTM 1 @ 14:07

Impresionante  e terrorífico  o comezo do artigo de James Petras  

" Os Deltas son uns psicópatas.... Tes que ser un psicópata acreditado para unirche á forza Delta", díxome en Fort Bragg, alá polos anos oitenta, un coronel do exército estadounidense. Agora, o Presidente Obama acaba de ascender ao máis infame dos psicópatas, o Xeneral Stanley McChrystal, á xefatura do mando militar11.jpg estadounidense e da OTAN en Afganistán. O ascenso de McChrystal para ese papel dirixente veu marcado polo papel fundamental desenvolvido na dirección dos equipos de operacións especiais encargados de executar asasinatos extraxudiciais, torturas sistemáticas, bombardeos de comunidades civís e misións de procura e destrución. Incardina totalmente a brutalidade e a afección ao sangue que acompaña a construción do imperio dirixida polo exército. Entre setembro de 2003 e agosto de 2008, McChrystal estivo ao Mando das Operacións Especiais Conxuntas do Pentágono (JSO, polas súas siglas en inglés) que se serven de equipos especiais para perpetrar asasinatos no exterior. Ler máis este interesante artigo de James Petras.




   

   Isto xa non é novo, sempre estiven convencido que os gobernantes ianquis e os seus “mandilóns” estiveron creando unha sociedade enferma. Non me estraña que agora saia este militar que din que é un psicópata, ese exército está cheo deles, comezando por aquel da II Guerra Mundial un tal Patton. Estou vendo que este Obama usa a zanahoria e mailo pau, é máis sofisticado. Non como o xenocida Bush que só usaba o pau. Non deixa de ser o mesmo.mcch400-2.gif Din que a cara é o espello da alma, soamente verlle para a cara deste elemento e como para votar a fuxir e correr ata poñer milleiros de quilómetros por medio.


 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

A merda co ventilador comeza a expandirse pola Pel de Touro de nome España

sarampelo — 18-05-2009 GTM 1 @ 14:36

 Lei de Partidos: O ventilador coa merda comeza a expandirse

tasioleypartidos.jpg

Gráfico de Tasio

 

 

A merda apoiada polos grandes medios ao servicio do PP e PSOE comeza a cheirar que da noxo. Europa nada di, e este país cada vez retroce a épocas daquela "Longa Noite de Pedra". Isto lémbrame aquela historia de Italia que lin fai uns meses e non lembro onde foi:

" En 1630, en Milán, un sospeitoso, denunciado por un honrado cidadán, é detido e torturado e, tras negar inicialmente a acusación, acaba por confesar o seu delito. Baixo tortura, denuncia tamén ao seu barbeiro, cómplice da atrocidade, e este á súa vez denuncia a outros homes, poñendo ao descuberto toda unha cadea de monstruosos malhechores que comeza, ou conclúe, nun cabaleiro de nome Padilla, xefe da campaña de terror. Unha vez condenados e executados, sobre as ruínas da casa do barbeiro alzouse unha columna admonitoria que recordaba a infame acción dos reos e advertía eternamente aos malvados sobre as consecuencias de semellante tropelía. ¿Que fixeran? Considerábaselles untori, é dicir, untadores sinistros que propagaran a peste pola cidade depositando nas paredes e nos obxectos a sustancia contaminante que transmitía a enfermidade. Só en 1778, baixo o empuxe luminoso da Ilustración, a columna foi derribada, considerando a época nova -a de Montesquieu, Verri e Beccaria- que a infamia non residía nos condenados senón nos maxistrados que os xulgaron e nos cidadáns amedrentados e igñorantes que axudaron a converter a tolemia, a superstición e o absolutismo nun procedemento natural."

E isto é o que está pasando neste país gobernado pola "esquerda" e os cidadáns mediatizados polo "Circo" xa que nin polo pan reclaman. Vainos chegar o paro ata os mesmos collóns e aquí ninguen se move.

Agardo con impaciencia que os maxistrados se dignen a ilegalizar ao PP por non condenar o xenocidio de Franco, e meta na cadea a quen fai apoloxismo daquel infame réxime, en especial ao apoloxista Mayor Oreja. Dáme a sensación que vou agardar por estes bos maxistrados ata que mexen as galiñas.

-------------------------------

NOVA do 22 de maio 2009

O Tribunal Constitucional tumba a ilegalización de Iniciativa Internacionalista.

Nesta resolución do Tribunal Constitucional o único que gañou foi a democracia e o sentido común. Retiro as palabras que dixen o outro día neste mesmo post, xa non tiven que agardar a que mexaran a galiñas, aínda que queda moito que facer neste eido. Intentemos os cidadáns que nos consideramos demócratas, indistintamente das suas ideas políticas, que non se enterre a Montesquieu, xa que por parte do partido de goberno de "esquerdas", sempre o intentaron (lémbrese Alfonso Guerra), e do PP xa non digo nada.

 

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

 

Avogado de Guatemala acusa a o presidente do seu asasinato.

sarampelo — 12-05-2009 GTM 1 @ 22:42

 

 

 O avogado de Guatemala Rodrigo

Rosemberg acusa ao presidente de

Guatemala Álvaro Colóm  do seu asasinato nun vídeo

antes de finar.

 

A gravación deuse a coñecer durante o funeral do avogado Neste vídeo aparece sentado no escritorio explicando as razóns polas cales ía a ser asasinado e se escoita: "Si me ve, es que he sido asesinado" Ler máis......

Hai un comentario no post do enlace  ler máis que, fíxome cavilar os meolos, comenta desta maneira:

"¿Qué habría pasado si esto hubiese pasado en Venezuela? ¿Desembarco de marines USA quizás, con aplausos de todos los "demócratas" made in EU?". Eu amplio un anaco este comentario: ¿Tamén desembarcaría o xornal madrileño "demócrata" El País?


-------------------------------------

Manda nabo, a que extremos  se teñen que chegar para ser escoitado e abrirlle os ollos ao persoal neses países gobernados pola extremadereita ao servicio do imperio.

Dáme moita risa que ese organismo caduco, corrupto e servicial aos intereses do capitalismo salvaxe como é a OEA, saque un informe que en Venezuela se inculca os Dereitos Humanos. Hai que foderse. Que pasa con Colombia, Guatemala e outros países de Centro e Sudamérica da onda de EEUU. Que son, "hermanitas de la caridad". Seguro que non investigan este suceso en Guatemala, pero nin de coña mariñeira.

Xoán de Cagalloso e Soutomaior

VIDEO I

 

 

 

VIDEO II